شرح نظم الدر ( شرح قصيده تائيه ابن فارض ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٣

3 . فهرست توضيحى اشعار فارسى

رو خانه را ويرانه كن پس خويش را بيگانه كن

( مولوى ) 129

رو در پى باده باش و ساقى امروز

( خيام ) 168

روز صيد آن سوار ازين نخجير

( اوحدى مراغه‌اى ) 27

روز وصلم قرار ديدن نيست

( سعدى ) 63

روزى كه جمال آن صنم ديده شود

( مولوى ) 134 ، 194

روشن بود آن را كه هدايت باشد

253

روى خود بيند در اشكم ، زان نشيند بر دو چشم

120

روى صحرا چو همه پرتو خورشيد گرفت

( فخر الدين عراقى : لمعات ) 205

رهبرى جو كه درين باديه هر جاى رهيست

( سلمان ساوجى ) 162

رهروان را شب تاريك دليلى بايد

( همام تبريزى - با تغيير ) 125

ز آب و گل زاده‌اى از آنى گم

231

ز آمد شد بيهوده قدم رنجه مكن

( فخر الدين عراقى ) 149

زاب بىرنگ شد عنب موجود

( اوحدى مراغه‌اى ) 119

ز التفات تو با من توان مشاهده كردن

( سلمان ساوجى ) 101

زان باده كه هرگز نچشيدم مستم

120

زان چمنى كه بلبلش روح قدس نمىسزد

( امير خسرو دهلوى ) 72

زانگه كه ز هر دو كون آثار نبود

( فخر الدين عراقى :

لمعات ) 153

ز بادى كو كلاه از سر كند دور

( نظامى : خسرو و شيرين ) 131

زبان خسرو و شكر غمت گر بشنوى ورنه

70

ز بهر غير بود غيرت و چو غير نبود

( مولوى ) 31

ز پنهانى هويدا در هويداست

( عطار ) 155

ز جان بازيابى نفس بر نفس

( سعدى : بوستان - با تغيير ) 145

ز دست او قدح ز هر ناب مىبايد

( اوحدى مراغه‌اى ) 108

ز راه كوى خرابات برنتابى روى

( حافظ - با تغيير ) 164

ز رشك تا نشناسد كسى تو را هر دم

( فخر الدين عراقى : لمعات ) 279

زلف آشفتهء او موجب جمعيت ماست

( كمال خجندى ) 15

زلف او مجمع پريشانيست

( شاه نعمت الله ولى - با تغيير ) 205

زمانه افسر رندى نداد جز به كسى

( حافظ ) 43

ز من ضايع شد اندر كوى جانان

236

زنجير بر دستم نهد چون دست در كارى كنم

( مولوى ) 252

زنده كدامست برِ هوشيار

( سعدى ) 99

ز نقشبند خيالم خوش آيد اين معنى

22

ز هستى ، نورِ او بود اوّلين چيز

55

زهى خمخانه و ساقى زهى مى

( مولوى ) 175

زين پس نكنم شكايتى از دل ريش

( كمال الدين اسماعيل ) 37

زين گرم‌روى سوخته‌اى ساخته‌اى

( بابا افضل كاشانى - با تغيير ) 140

زين مراتب نكرده آب گذر

( اوحدى مراغه‌اى ) 119

ساقى و حريف و مى و خمخانه يكيست

39

سالها در بلاش مىسوزم

( اوحدى مراغه‌اى ) 205

سالها در كمين نشستم تا

( اوحدى مراغه‌اى ) 147

سالها دل طلب جام جم از ما مىكرد

( حافظ ) 120

سالها سجدهء صاحب‌نظران خواهد بود

( همام تبريزى ) 32 ، 188

سايهء طوبى و دلجويى حور و لب حوض

( حافظ )