شرح نظم الدر ( شرح قصيده تائيه ابن فارض ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٢

3 . فهرست توضيحى اشعار فارسى

درين چمن مكنم سرزنش به خودرويى

( حافظ ) 218

دست بالاى عشق زور آورد

( سعدى ) 61

دعوى داران ازين خبر بىخبرند

87

دگرباره كردم اعادت به مَى

227 ، 294

دگر با يادم آوردى قديمى صحبت ياران

( اوحدى مراغه‌اى ) 298

دل اسير عشق شد اقبال وقت من نگر

( امير خسرو دهلوى ) 130

دلبر اگر هزار بود دلبر آن يكيست

154

دل خود باز در آن زلف دو تا يافته‌ام

296

دل را چه كنم اگر نه جانت شمرد

110 ، 248

دل رفت در پهلوى او گفت آنِ اويم آنِ او

63

دل ز دنيا و آخرت بردار

( اوحدى مراغه‌اى ) 216

دلِ شكسته پسندند ناقدان بصير

( كمال الدين اسماعيل ) 131

دل كز آنِ تو شد مرا چه كند ؟

112

دلم ز نرگس مستش امان نخواست به جان

( حافظ ) 94

دو چشم كشته به مردم از آن همىنگرد

( مولوى ) 98

دوست احرام آشنايى بست

( اوحدى مراغه‌اى ) 194

دوستانت را كه داغ مهربانى دل بسوخت

( سعدى ) 54

دوست دارم كه كست دوست ندارد جز من

( سعدى ) 72

دوش مىگفت به مژگان سياهت بكشم

( حافظ ) 27

دو قدم بيش نيست راه ولى

( اوحدى مراغه‌اى ) 88

ديدم بسى عجايب چون تو عجب نديدم

( مولوى ) 155 ، 221

ديدم كه همه به من مضافند

( فخر الدين عراقى ) 118

ديده به دل مىبرد حكايت محبوب

( سعدى ) 37

دى فاخته‌اى بر سر شاخى با جفت

288

ديگران را عيد اگر فرداست ما را اين دمست

( سعدى ) 187

ذرّات هر دو عالم گو بر تو تير بارند

( عطار ) 55

ذرّهء خاكم و در كوى توام وقت خوشست

( حافظ ) 63

ذوق عذاب تا كى بيگانه را چشانى

( كمال خجندى ) 71

راز پنهانم نمىبينند و مهر سر به مهر

( سعدى ) 59

راست رو باش به هر كيش كه باشى چون تير

232

راه توحيد را به عقل مجوى

( سنايى ) 61

رخ به وحدت نهاده‌اى برگير

( اوحدى مراغه‌اى ) 164

رخ نگار مرا هر زمان دگر رنگست

( فخر الدين عراقى ) 243

رشته‌اى گر هزار تو گردد

( اوحدى مراغه‌اى ) 142 ، 201

رشك آمدم از حالش و با خود گفتم

288

رفتم برِ عشق كاين به چندست

( مولوى ) 135

رفتنى رفت بعد ازين ما را

( اوحدى مراغه‌اى ) 268

رنجها را در او نهاد دوا

( اوحدى مراغه‌اى ) 257

رندان دُردآشام را پيمانه بايد يا سبو ؟

41

رندم و صوفيم مىخوانند خلق

( سلمان ساوجى ) 43

رندى بايد ز شهرها تاخته‌اى

( بابا افضل كاشانى ) 140

رنگ رخساره خبر مىدهد از سرّ درون

( سعدى ) 178

رنگ و بوى خود از ميان برگير

( اوحدى مراغه‌اى ) 47 ، 214

روا مدار خدايا كه در حريم وصال

( حافظ ) 31

روان روشن سعدى كه شمع مجلس توست

181

رو بشارت بزن كه گشت يكى

( اوحدى مراغه‌اى ) 192