شرح نظم الدر ( شرح قصيده تائيه ابن فارض ) ( فارسى ) — الصفحة ٤١٣

3 . فهرست توضيحى اشعار فارسى

3 . فهرست توضيحى اشعار فارسى

3 . فهرست توضيحى اشعار فارسى

آتش آن نيست كه بر شعلهء او خندد شمع

( حافظ ) 181

آتش بيار و خرمن آزادگان بسوز

( سعدى ) 181

آخر چو گل دهن به شكر خنده باز كرد

7

آدم آورد درين دير خراب آبادم

( حافظ ) 153

آرام مگير تا توانى اى دل

129

آرزو وانگه فزون از خود چه مشكل محنتيست

87

آسمان و زمين گرفت اين نور

( اوحدى مراغه‌اى ) 230

آفتاب از نور رويت لمعه‌اى

301

آفتاب رخش ظهور گرفت

( اوحدى مراغه‌اى ) 224

آلوده نشد هيچ گهى دامن نازش

( امير خسرو دهلوى ) 88 ، 101

آن پادشاه اعظم در بسته بود محكم

( مولوى ) . 245

آنجا چو رسيدم من آنجا همه او ديدم

( سعدى ) 141

آنجا كه تويى نه بامدادست و نه شام

( فخر الدين عراقى : لمعات ) 189

آنجا كه يار پردهء عزّت فروهلد

111

آن‌چنانم به بويت اى گل مست

( اوحدى مراغى ) 204

آنچه پنداشتى كه هستى بود

86

آن خراباتهاى بىره و رو

13

آن در قدح ماست كه مىجُست سكندر

272

آن را كه به خود وجود نبوَد

( فخر الدين عراقى : لمعات ) 223

آن را كه فراق مىپسندى

( سعدى ) 179

آن شد كه روز ما ز ستم تيره‌رنگ بود

7

آن شناسد حديث اين دل مست

( اوحدى مراغه‌اى ) 197

آن عهد شد كه چون گل رعنا به خون دل

7

آن‌كس كه اسير اين مقامست

225

آن كس كه ز شهر آشنايست

( نظامى : ليلى و مجنون ) 11

آن‌كس كه همه عينست عينش به چه كار آيد

270

آنكه گويند به عالم شب قدرى باشد

( سعدى - با تغيير ) 187

آن مى كه تو دردادى و ين عقل كه ما راست

( مولوى ) 46

آن نقطه كه آخرين دورست

223

آن يار كه در صومعه جستى و نديدى

178

آن يار همانست اگر جامه بدل كرد

( مولوى )