شرح نظم الدر ( شرح قصيده تائيه ابن فارض ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٠

ترجمهء فارسى قصيدهء تائيهء كبرى

( 619 ) با وجود خاندان پيامبر و فرزندان او و امامان طاهر ، مردم از ديگر پيغمبران بىنياز گشتند .

( 620 ) كرامت آنان برخى از ويژگيهايى است كه حضرت محمّد ( ص ) آنها را بدان مخصوص كرده است ، به سبب آنچه از ارث هر فضيلتى بهره‌مندشان ساخته است .

( 621 ) بعد از پيامبر ، قتال ابو بكر با آل حنيفه ( قبيلهء مسيلمهء كذّاب ) از براى يارى دين توحيدى بود .

( 622 ) و ساريه [ مردى كه ] آوازى از جانب عمر ، او را به پناه بردن به كوه واداشت ؛ در حالى كه آنجا سرزمين نزديكى نبود .

( 623 ) و عثمان از ورد خويش باز نپرداخت ، گرچه مردم جام مرگ را گرداگرد او به گردش در آوردند .

( 624 ) و على ( ع ) با تأويل ، آنچه را كه پيچيده و دشوار بود ، به وسيلهء دانشى كه با وصيت پيامبر به دو رسيده بود ، روشن ساخت .

( 625 ) بقيهء آنان همچون ستارگانند ؛ هر كس از هر كدام آنها پيروى كند ، به خير و راستى رهنمون گردد .

( 626 ) براى اولياى گرويده به پيامبر - گرچه او را نديده باشند - گزينش قربى به جهت قرب برادرى هست .

( 627 ) و قرب آنان به دو معنوى است ؛ چنان كه اشتياق او به دانان صورى است . شگفتا از حضور غيبت !

( 628 ) آنان كه شايستهء گرفتن پيام الهى هستند ، به واسطهء اسم من به راه من دعوت مىكنند و به واسطهء حجّت و برهان من بر بىدينان چيره مىگردند .

( 629 ) و همگى آنان به دليل مقدّم بودن حقيقت من ، يا گردنده بر گرد منند يا در آمده در آبشخور من .

( 630 ) و من گرچه از نظر صورى فرزند آدم هستم ، اما در آن ، معنايى نهفته است كه بر پدر بودن من گواهى مىدهد .