شرح فصوص الحكم ( تحقيق حسن حسن زاده آملى ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٢٣
[ 17 ] [ فصّ حكمة وجوديّة فى كلمة داوديّة ]
دو دهان داريم ما مانند نى * يك دهان پنهانست در لبهاى وى « 1 »
و در نسخه‌اى و ليس إليكم ما وهبناكم منّا واقع است ، و برين تقدير معنى آنست كه آنچه بر شما وارد مىشود از موهبت صورى ما از ما نيست بلكه از حقّ است ، آرى : بيت
ما كه باشيم اى تو ما را جان جان * تا كه ما باشيم با تو در ميان
شعر
فكلّ مليح حسنه من جماله * معار له بل حسن كلّ مليحة « 2 »
خاك را حسن از كجا ملك از كجا اى جان من ؟
و أمّا تليين الحديد فقلوب قاسية يليّنها الزّجر و الوعيد تليين ( كتليين - خ ) النّار الحديد .
اما نرم ساختن داود عليه السلام آهن را اشارت است به تليين او به مواعظ
( 1 ) - اين دو بيت و بيت فارسى بعد آنها از دفتر اول مثنوى معنوى عارف رومى است . صورت بيت دوم در اول مثنوى بدين‌گونه است : دو دهان داريم گويا همچو نى * يك دهان پنهانست در لبهاى وى ( 2 ) - بيتى از قصيده تائيه ابن فارض است ، و در آن قصيده به‌جاى « جماله » « جمالها » آمده است . و عزّ الدين محمود كاشى در شرح آن گويد : « كل حسن معار من جمال المحبوبة » ( چاپ سنگى - ط 1 - ص 287 ) . تبصره : در مطلع شرح مذكور از نسخه چاپى ، آمده است : « هذه هى الرسالة المسماة بكشف الوجوه الغرّ لمعانى نظم الدر ، شرح تائية ابن فارض الكبرى تأليف العلامة المحقق الشيخ عبد الرزاق الكاشانى » . راقم سطور حسن حسن‌زاده آملى گويد : رساله شريفه ياد شده تأليف عز الدين محمود كاشى است نه عبد الرزاق كاشى ، چنان‌كه جامى در نفحات الانس گويد : « شيخ عز الدين محمود الكاشى - رحمه اللّه - وى صاحب ترجمه عوارف است ، و شارح قصيده تائيه فارضيه - تا اين گويد : در ديباچه آن مىگويد : و لم ارجع في إملائه إلى مطالعة شرح - الى قوله : و استفتاحا لأبواب المزيد . . . » . عبارت مذكور در صفحه هشتم ديباچه آن آمده است . و نيز سيد حيدر آملى در رساله نقد النقود في معرفة الوجود تصريح كرده است كه شرح تائيه ياد شده از شيخ عارف عز الملة و الدين كاشى است ( نقد النقود - ط 1 - ص 700 ) .