شرح فصوص الحكم ( تحقيق حسن حسن زاده آملى ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٤٩

[ 15 ] [ فصّ حكمة نبويّة فى كلمة عيسويّة ]

و مثال و عكس او ، از آنكه اعيان مشاهده كرده نمىشود مگر در مرآت وجود و وجود حق است پس او مشهود باشد نه غير او ؛ اما غائب ازو محروم از مشاهدهء مشهود حاضر است . آرى بيت :

دوست نزديكتر از من به من است * اينت ( اينست - خ ) مشكل كه من از وى دورم

نزديكترى از رگ جانم به من اى دوست * هرچند كه دورم ز تو از روى مسافت

بيت :

يار آمده در جلوه و من مستورم * او در نظر اما من ازو مهجورم

مشكل‌تر ازين كرا فتد واقعه‌اى * كو حاضر و مشهود من از وى دورم

و هو عين الحجاب الّذى هم فيه عن الحقّ .

يعنى اين ستر عين حجابى است كه ايشان را از حق محجوب ساخته است . يا اين غيب كه ضمير غائب بر آن دلالت مىكند عين حجابى است كه ايشان از حق بدان محجوب‌اند . چه غيب از آن روى كه غيب است جز يكى بيش نيست و آن غيب حقّ است كه كاملان عباد بدان مستترند در اوان فناء از صفات خويش و اين غيبى است كه حاصل مىشود از تقرب به نوافل . كما قال العارف . شعر

تستّرت عن دهرى بظلّ جناحه * فعينى ترى دهرى و ليس يرانى

فلو تسأل الأيّام ما اسمى ما درت * و أين مكانى ما درين مكانى « 1 »

بيت :

گم شدن در گم شدن دين منست * نيستى در هستى آئين منست

گم شدم چون ذره اندر آفتاب * يا چو بوى گل كه باشد در گلاب

قطره‌اى را موج دريا در ربود * ليس غير اللّه شىء فى الوجود

( 1 ) - اين دو بيت ، مكرّر در چند جاى كتاب گفته آمد .