شرح فصوص الحكم ( تحقيق حسن حسن زاده آملى ) ( فارسى ) — الصفحة ٧١٤

[ 15 ] [ فصّ حكمة نبويّة فى كلمة عيسويّة ]

يعنى جميل مطلق را چون مراد ظهور و اظهار است ، آينه مجلاى اعيان ما كه از وجهى هم عين اوست در كار است و خواجهء ما قدّس اللّه سرّه در تحقيق اين معنى مىفرمايد : بيت

پيش از عقول و نه فلك و روز و روزگار * پيش از وجود آب و هوا و زمين و نار

روزى كه روزگار نبود و نكرده بود * بر تختهء وجود قلم صورتى نگار

بوديم ذات حضرت حق را چو آينه * اسرار مختفى همه از ما شد آشكار

چون حضرت وجوب و غنا را على الدوام * در كار بود حضرت امكان و افتقار

پس هر دو حضرتند مثال دو آينه * در هريك از دو آينه اشكال بىشمار

زان روز تا به روز ابد هرچه نام يافت * جز برد و آينه نبود جمله را مدار

اين نكته است مشكل و مغلق گمان مبر * كز غير كسب كرد كمالات كردگار

زيرا كه عين يكدگرند اين دو آينه * عين و نه عين و غير و نه غير اينت كاروبار

اينجاست عقل عامى و نادان و اجنبى * اينجاست و هم واله و مجنون و بىقرار

آغاز كرد قصهء خوش‌بو الوفا و ليك * بيگاه بود لاجرمش كرد اختصار

* * *