شرح فصوص الحكم ( تحقيق حسن حسن زاده آملى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٢

[ 4 ] [ فصّ حكمة قدوسيّة فى كلمة إدريسيّة ]

تعليل كلام سابق است يعنى گاه مىباشد كه على به علو مكانت كه اجهل ناس باشد چون سلطان جاهل و وزير غير عاقل تحكم مىكند بر كسى كه اعلم ناس باشد و علو او علو صفاتى باشد و چون آن جاهل از حكومت معزول شود زائل شود رفعت او و ظاهر گردد فضيحت او و عالم بر حال خود باشد از آنكه علم دولت ابدى و سعادت سرمدى است . شعر :

گداى مجرد صفت را چو روزى * سرش رفت جز پادشائى نيابى

ولى پادشا را كه يك لحظه از سر * كله كم شود جز گدائى نيابى

* * *