شرح فصوص الحكم ( تحقيق حسن حسن زاده آملى ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٠٥

[ 27 ] [ فصّ حكمة فرديّة فى كلمة محمّديّة ]

صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ يقول اللّه فهؤلاء لعبدى و لعبدى ما سأل

. فخلص هؤلاء لعبده كما خلص الأوّل له تعالى . فعلم من هذا وجوب قراءة الحمد للّه ربّ العالمين . فمن لم يقرأها فما صلّى الصّلاة المقسومة بين اللّه و بين عبده . « 1 »

و اين صلات عبادتى است مقسومه ميان حقّ و بنده كه نصفش خداى راست و نصفش بنده را چنان كه در خبر صحيح آمده است كه حضرت الهى مىفرمايد :

مقسوم گشت صلات ميان من و بنده به دو نصف ، كه نصفى مراست و نصفى او راست ، و بندهء مراست آنچه از من مسألت مىنمايد :

بنده چون بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ گويد ، حق گويد ذكر كرد مرا بندهء من .

و بنده چون گويد : الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ، حقّ تعالى مىگويد حمد و ثنا گفت مرا بندهء من .

و چون بنده گويد : الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ، حقّ سبحانه و تعالى گويد ثنا گفت مرا بندهء من .

و چون بنده گويد : مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ، حق تعالى گويد بزرگ داشت مرا بندهء من و تفويض كرد امر به سوى من . اين نصف خداى راست خالص .

بعد ز آن بنده مىگويد : إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ، حق سبحانه و تعالى مىفرمايد كه اين همه بندهء مراست و بندهء مراست آنچه از من بخواهد ( آنچه از من مسألت نمايد - خ ) . پس ايقاع اشتراك كرد درين آيت .

و چون بنده گويد : اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ حق سبحانه و تعالى مىفرمايد اين همه بندهء مراست و بندهء مراست آنچه از من مسألت نمايد . پس اين همه خالص بنده راست چنان كه

( 1 ) - خبر در جوامع روائى فريقين آمده است ، و آن حديث اول از مجلس سى و سوم امالى صدوق است ، و در تفسير فاتحه از تفسير صافى فيض نيز مذكور است .