شرح فصوص الحكم ( تحقيق حسن حسن زاده آملى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٧٤

[ 27 ] [ فصّ حكمة فرديّة فى كلمة محمّديّة ]

به حسب تجلّيات اسمائيّه و صفاتيّه يا ذاتيه به قدر استعدادات ايشان بر قطع منازل و مقامات .

و دوم عامهء موحّدان را موجب لقاست زيرا كه موت طبيعى به حكم فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ واسطهء حدّت نظر و كشف غطاء است ، لاجرم ايشان را لقاء حاصل نمىشود مگر بعد از آنكه حاصل شود موت طبيعى و منكشف گردد نعيم اخروى . پس متجلّى شود حقّ سبحانه و تعالى بر ايشان به صور عقايد ايشان چنانچه حديث تحوّل دالّ است بر اين ؛ و امّا منكران محجوب كه حقّ تعالى بر دلهاى ايشان مهر نهاده است و هيئات مظلمه و اخلاق ذميمهء مكتسبه ، زنگار آينه دل ايشان گشته ، و به حكم كَلَّا بَلْ رانَ عَلى قُلُوبِهِمْ به مقام « رين » انجاميده ، حق سبحانه و تعالى نظر به سوى ايشان نمىاندازد و به كلام خويش ايشان را مشرّف نمىسازد ، لاجرم اشتياق به لقاى ايشان ندارد كما

قال صلى اللّه عليه و سلّم « من أحبّ لقاء اللّه أحبّ اللّه لقاءه و من كره لقاء اللّه كره اللّه لقاءه »

و قال عزّ و جلّ مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى وَ أَضَلُّ سَبِيلًا . نظم :

نظر امروز پيدا كن اگر فردا لقا خواهى * كه اينجا هركه هست اعمى بود در آخرت اعمى

نخستين ديده روشن كن به نور سينهء صافى * كه تا بينى كليم‌آسا سناى قدس در سينا

حجاب طلعت جانان توئى تست اى نادان * حجاب از پيش برخيزد چه تو از خود شوى يكتا

براى وعدهء فردا مباش امروز در زحمت * اگر ديدار مىخواهى دمى از ديد خود فرد آ « 1 »

فشوق الحقّ لهؤلاء المقرّبين مع كونه يراهم فيحبّ أن يروه و يأبى المقام ذلك .

فأشبه قوله حَتَّى نَعْلَمَ مع كونه عالما فهو سبحانه و تعالى يشتاق لهذه الصّفة

( 1 ) - ابيات از ديوان مؤلف حسين خوارزمى است كه به غلط به نام حسين منصور حلّاج چاپ كرده‌اند .