سفرنامه هاى سهام الدوله بجنوردى ( فارسى ) — الصفحة ٧٩

روز چهارشنبه هفتم

از ديدن لقاى شه و مهر و لطف او * ديد آنچه ديد او ز شهنشاه حق‌گزار

از يك نظاره‌اى كه به ديدار شاه كرد * برد آنچه برد از شرف و عز و افتخار

ديدار شاه عزّ و فخار است و عزّ فخر * از زر و از خزينه فزون دارد اعتبار

او زر چه مىكند كه زر اندر كف سخاش * بىسنگتر ز سنگ بود ، خارتر زخار

صراف مهر شاه شده است اندر اين سفر * مهر شهش هزينه شدش چون زر عيار

گرگان به دو سپرده شد اكنون زشه چه ديد * گرگان خراب مانده ز خوكان گرگسار

سال دگر نگر كه برافزود ملك او * از بعد آن خزان چو بهار است نوبهار

آيات او نگر كه ز آيات خوى اوست * وين قصه وين روايت رنگين خوشگوار

آمد در اين ديار زمن جست نامه‌اى * آن چامه‌اى كه پيش شد از نام او نگار

از شرم اين چكامه به نامش نوشته است * اين مادحى كه مدح وى آمد بر او شعار

من مدح او چگونه توانم ، كه مدح او * رودى است بىكرانه و بحرى است بىكنار

اين يك سخن بس است به مدحش كه اين جهان * شهرى است سازگار و درختى است باردار

شير اوژنى و پيل شكارى نه مدح اوست * كو پيل و شير كوبد از آن گرز گاوسار