لطائف غيبيه ( آيات العقائد ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٤

لطيفه قدسيه

اجزاى اصلى لازم آيد كه مسلمان بحسب اجزاء اصلى معاد نشود و دفع اين ظاهر است بر آن تقدير و حاجت نيست بالتزام آنكه اجزاء اصلى كسى نطفه غيرى نميگردد .

لطيفه قدسيه

لطيفه قدسيه

بدان كه زمان سبب تغير است و مكان سبب تكثر : تغير و تكثر سبب محجوب شدن بعضي از موجودات از بعضى پس چون در قيامت زمان و مكان مرتفع شود حجاب‌ها برخيزد ، اولين و آخرين مجتمع باشند پس قيامت روز جمع است « يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ » بوجهى روز فصل است چه دنيادار مشابهت است و در آن حق و باطل متشابه نمايند مخاصمان در مقابل يكديگر نشسته‌اند .

آخرت دار مباينت است « وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ » حق از باطل جدا كنند « لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ » خصومت متخاصمان فصل كنند و بحقيت حق و بطلان باطل حكم كنند « لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ يَحْيى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ » پس روز فصل است اما اين فصل هم اقتضاي آن جمع مىكند « هذا يَوْمُ الْفَصْلِ جَمَعْناكُمْ وَ الْأَوَّلِينَ » حشر جمع باشد پس روز حشر است « وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً » اما حشرها متفاوتست قومى را چنين است كه « يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً » و قومى را چنين « وَ يَوْمَ يُحْشَرُ أَعْداءُ اللَّهِ إِلَى النَّارِ » بر جمله حشر هر كسى با آن باشد كه سلوكش در طلب آن بوده باشد « حشر مع من يتولاه » و به اين سبب « احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ أَزْواجَهُمْ » و همچنين « فَوَ رَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَ الشَّياطِينَ » تا به حدى كه « لو احب احدكم حجرا لحشر معه » .

چون آثار افعال مدبران برازخ حيوانى مصور و حاضر كنند آن اصناف را جمله حشر كرده باشند « وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ » و حشر هركس بر صورت ذاتى