لطائف غيبيه ( آيات العقائد ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٢

[ لطيفة تأويليه « وَ يَسْئَلُونَكَ عَنْ ذِي الْقَرْنَيْنِ »

أمرهم الجهل البسيط .

« إِنَّ يَأْجُوجَ وَ مَأْجُوجَ » القوى و الطبائع « مُفْسِدُونَ » فى ارض البشرية باستعمال خواصها فى غير ما خلقت هى لاجلها « فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجاً » هو ترك - الوجود و بذل الموجود .

« فَأَعِينُونِي بِقُوَّةٍ » بهمة صارفه و عزيمة صادقه « آتُونِي زُبَرَ الْحَدِيدِ » ملكات راسخة و هيئات ثابته او قلوبا هى كالحديد فى الصلابة و كالجبال الراسيات فى البقاء .

« حَتَّى إِذا ساوى » عرض ما بين طرفى العمر كما قيل فى المهد الى اللحد « قالَ انْفُخُوا » بالمداومة على الاذكار و الاوراد « حَتَّى إِذا جَعَلَهُ ناراً » بتأثير حرارة الطاعة و الذكر في حديث القلب « قالَ آتُونِي أُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْراً » هو جوهر المحبة و كيمياء الاخلاص النافذين فى سويداء القلب ، بحيث لا ينفذ فيه كيد الشيطان و لا يعلوه ما سوى الرحمن ، و اللّه حسبى ]

هشتم - آن است كه امام در هر زمانى زياده از يكى نباشد و عمده در اثبات اين مدعي شريعت است ، و بعضى اهل نظر را دليل بر اين مدعى آن است كه كثرت امامان با جواز اختلاف دعاوى ايشان ممكن است ، و اين مستلزم فساد است .

و از مجموع اين مطالب ظاهر شد تعريف امامت ، و اشتمال آن بر چهار سبب فاعلى و مادي و غايى و صورى چنانچه در نبوت گذارش يافت .