لطائف غيبيه ( آيات العقائد ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٩

شبهه دوازدهم [ فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ . . .

اطمينان خاطر قريش گردد و با تو مخالفت ايشان واقع نشود و بعد از آن اين آيه نازل گرديد ، و معنيش اين است كه اگر غير را با امير مؤمنان شريك گردانى هرآينه عمل تو باطل خواهد بود و چون صدق شرطيه صدق مقدم آن را لازم ندارد ، فلا - جرم درين باب به هيچ وجه فسادى نيست .

شبهه دهم [ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ . . .

شبهه دهم [ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ . . . ]

آن است كه عتاب مستطاب حضرت بارى به حضرت رسالت پناهى در باب حرام گردانيدن بعضى از زنان خود بر خويشتن شد كه « يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضاتَ أَزْواجِكَ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ » .

وجه اين شبهه آنست كه اين خطاب متضمن عتاب است و عتاب بىذنب نميباشد خواه صغير بود و خواه كبير .

جواب آن است كه حرام گردانيدن مباح سبب ذنب نميگردد و عتاب گاه باشد كه از جهت ترك اولى بود .

شبهه يازدهم [ سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى . . .

شبهه يازدهم [ سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى . . . ]

آن است كه كريمه « سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ » را دلالت است بر وقوع نسيان از آن حضرت در صورت وحى .

جواب آن است كه مراد از نسيان ترك است ، و معنيش آنكه ترك چيزى از احكام نمىنمايد مگر منسوخ را .

شبهه دوازدهم [ فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ . . .

شبهه دوازدهم [ فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ . . . ]

آن است كه آن حضرت را شك و ارتياب بود در باب آنچه وحى به او ميشد ، چنانچه ظاهر است از كريمه « فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ فَسْئَلِ الَّذِينَ يَقْرَؤُنَ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ » و باز « لَقَدْ جاءَكَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِينَ » .