لطائف غيبيه ( آيات العقائد ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٠

شبهه پنجم

آمده بود فلا جرم درين ذنب عظيم و گناه جسيم خواهد بود و اما آنكه در معرض استعفا درآمده چنانست كه ظاهر از گفته حق نظر به آن حضرتست كه « أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ » فلم قال « إِنِّي أَخافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ وَ يَضِيقُ صَدْرِي وَ لا يَنْطَلِقُ لِسانِي فَأَرْسِلْ إِلى هارُونَ وَ لَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ » .

جواب ازين شبهه ظاهر است چه مراد از اين سؤال طلب معين و ناصرى در اين بابست نه آنكه طلب استعفاء است بقرينهء آنكه سؤال نمود در اين كه هارون برادر او را با او ضم گرداند و در معرض اجابت درآمد .

اما سؤال آن حضرت چنانچه ظاهر است از كريمه « هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ مُوسى إِذْ رَأى ناراً » الى قوله « وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي هارُونَ » و اما آنكه حق تعالى قبول اجابت آن نموده است ظاهر از كريمه « قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى » است چه ظاهر است كه در اين آيه بشارتست باجابت آن سؤالى كه « إِنِّي أَخافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ وَ يَضِيقُ صَدْرِي وَ لا يَنْطَلِقُ لِسانِي .

شبهه پنجم

شبهه پنجم

آنست كه آن حضرت امر فرمود بساحران فرعون ، در انداختن ريسمان‌ها و عصاها .

وجه شبهه آنست كه كار ساحران سحر و شعبده است فلا جرم حرام خواهد بود و امر بارتكاب حرام حرام است ، پس امر موسى بساحران فرعون در كردن سحر حرام است .

جواب ازين شبهه آنست كه غرض موسى از آن امر اين بود كه بعد از كردن ايشان سحر را اظهار معجزه نمايد تا ظاهر گردد كه كردهء ايشان مجرد تلبيس و تدليس بوده است و باز عجز ايشان را بر عالميان ظاهر گرداند تا حقيقت