لطائف غيبيه ( آيات العقائد ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٠

لطيفه اول

شبهه هفتم

شبهه هفتم

آنست كه چرا يوسف پدر خود را خبر از حيات خود نداد تا كه او را اطمينان حاصل آمده اندوه از دل او برخاسته شود .

جواب از اين شبهه بر دو وجه است : اول جواز آنكه حق تعالى او را نهى از آن فرموده باشد ، بواسطه زياده شدن درجه يعقوب از الم دورى دوم جواز آنكه او را قدرت بر اعلام او نباشد ، و اين جواب ضعيف است ، چه عدم قدرت بر اعلام در هنگامى كه محبوس در زندان باشد رواست ، و در غير آن وقت نارواست ، پس حق در جواب از آن شبهه جواب اول است .

شبهه هشتم

شبهه هشتم

آنست كه پدر و مادر آن حضرت سجده او را بجا مىآوردند كه « وَ رَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَ خَرُّوا لَهُ سُجَّداً » و آن حضرت ايشان را از آن منع ننمود پس در اين آيه اشارت بلكه دلالت است برضاى آن و اين را از دو وجه فساد است :

اما اول از آن جهت كه سجده غير بارى تعالى را روا نيست و اشارت دوم از قبيل آنست كه ابوين خود را بمنزله خادمان دانسته باشد .

جواب از شبهه اول به چندين لطيفه است .

لطيفه اول

لطيفه اول

معنى آيه آنست كه ايشان سجده بجاى آوردند حضرت بارى را بواسطه آنكه فرزند خود يوسف را ديدند ، اگر گويند كه اين تفسير منافى آن چيزيست كه حكايت از يوسف واقع است كه « يا أَبَتِ هذا تَأْوِيلُ رُءْيايَ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَعَلَها رَبِّي حَقًّا ، و تلك الرؤيا هى إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَباً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي ساجِدِينَ » گوئيم كه چون آن حضرت سبب غايى سجده كردن ايشان حق تعالى را بود پس ظاهر حال سجده ايشان بارى تعالى را سجده يوسف بود فلهذا فرمود كه « هذا تَأْوِيلُ رُءْيايَ » .