لطائف غيبيه ( آيات العقائد ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥١
شبههء دوم كريمه « فَغَوى »
ميقات اول در بيان عصمت انبياء ما تقدم و رفع شبههء مخالفان و درين چندين لطيفه است .
ميقات اول در بيان عصمت انبياء ما تقدم و رفع شبههء مخالفان و درين چندين لطيفه است .
لطيفه قدسيه فى قصه آدميه
لطيفه قدسيه فى قصه آدميه
بدان كه آياتى كه مخالفان استدلال از آنها بر خطاء حضرت آدم عليه السّلام نموده‌اند هفت است لاجرم مشتمل بر هفت شبهه است .
شبهه اول « وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ »
شبهه اول « وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ »
وجه استدلال اهل خلاف ازين آيه چنان است كه نسبت عصيان به آن حضرت داده شده است خصوصا متأكد به « غوى » كه گمراهى است شده فلا جرم از كبائر خواهد بود بدلالت كريمه « وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَإِنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ » و وعيد به آتش نمىباشد مگر از كبيره .
امّا جواب ازين شبهه آن است كه نهى بر دو قسم است : تحريمى ، و تنزيهى ، و جايز كه نهى آن حضرت از تناول آن شجره نهى تنزيهى باشد ، فلا جرم متعلق به چيزى شده كه ترك آن اولى است از فعلش ، و گاه باشد كه نظر بعلو درجه فاعل او را عاصى گويند در هنگامي كه متصدّى فعلى كه تركش اولى است گردد و امّا عصيانى كه سبب وعيد است فعل حرام يا ترك واجب است .
شبههء دوم كريمه « فَغَوى »
شبههء دوم كريمه « فَغَوى »
وجه استدلال آن است كه غوايت از كبائر است زيرا كه عبارت است از پيروى شيطان بدلالت كريمه « مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغاوِينَ » .
جواب اين شبهه آن است كه غوايت بسه معنى آمده است : اوّل گمراهى ، و دوم بىرشدى ، و سيم زيان‌كارى ، و جايز ، كه مراد از غوايه درين آيه معنى سيم باشد ، چه ظاهر است كه اگر ترك خوردن از آن شجره مينمود مستحق ثواب عظيم مىبود ، و چون از آن تناول نمود زيان‌كار گرديد ، چه ثوابى كه سبب ترك تناول از آن شجره بود به او عايد نگرديد ، و بر اين معنى است قول شاعر كه :
فمن يلق خيرا يحمد الناس امره * و من يغو لم يعدم على الغى لائما