لطائف غيبيه ( آيات العقائد ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٧

لطايف شرفيه كاقمار شرقيه

شرف هفتم حق تعالى آن چه پيغمبران را به التماس ايشان داد ، آن حضرت را بىسؤال ارزانى داشته : موسى گفت كه « رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي » محمّد را گفت « أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ » و مانند اين بسيار است .

شرف هشتم واجب تعالى سختى كه بر امّتان انبياء سابق نهاده بود سهل و آسان بر امت آن حضرت نمود كه « يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ » و باز فرمود « فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً ، إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً » .

مروى است از آن حضرت كه يك عسر زيادتى بر دو يسر نكند ، چه عسر دو بار با حرف تعريف مذكور است ، پس هر دو يكى باشد ، و يسر بىحرف تعريف دو بار مذكور است ، پس دو يسر باشد .

حق تعالى آن سختى كه بر امتان ديگران بوده است از امّت او برداشته كه « وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ » و اين نيز از جهت كرامت آن حضرت است .

شرف نهم حق تعالى روزى آن حضرت را برگزيده ، قرين ملك خود گردانيد كه « يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفالِ قُلِ الْأَنْفالُ لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ » سدس خمس از غنيمت را مخصوص به آن حضرت گردانيده قرين ملك خود ساخت .

شرف دهم فرشتگان را از براى نصرت و يارى او فرستاد كه « يُمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ بِثَلاثَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ » و جاى ديگر « بِخَمْسَةِ آلافٍ » و جاى ديگر « وَ أَنْزَلَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها » و در حق ساير انبيا بدين منوال نبود كه « قَتَلَ داوُدُ جالُوتَ » و برين قياس .

شرف يازدهم آن حضرت را اختصاص داد بخطاب « إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ » و جاى ديگر خطاب « عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً » مقام محمود عبارت از شفاعت كبرى است كه اولين و آخرين آن را پسندند بلكه رشك برند .