لطائف غيبيه ( آيات العقائد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٢
لطيفة تأويليه
شبههء بعضى از قاصران در نفى علم بارى بجزئيات زمانيه است ، و بالجمله اگر چه كتاب مبين بر لوح و قلم بظاهره منطبق است . ليكن جايز است كه اطلاق آن بر جميع موجودات شود ، ازين جهت كه آخر مراتب علم تفصيلى واجبست ، چه معلوم است كه دفعة واحدهء غير زمانى نزد واجب حاضراند ، بىآنكه تعاقب و تجدد قياس به او داشته باشد
پس بارى تعالى جميع اجزاء آن را ميداند بعلم غير زمانى ، و اين كه اطلاق كتاب بر آن شده ، ازينست كه اجتماع و عدم تعاقب قيام بقدوس حق دارد ، بسائط موجودات بمنزلهء حروف و مركبات بمنزلهء كلمات اوست ، و نظاير اين تأييدات بسيار است كه ذكر ايشان خارج از مطلب اين كتابست ، فلهذا متوجه آنها نشدهايم و اللّه اعلم بحقايق كلامه .
« رَبَّنا إِنَّكَ تَعْلَمُ ما نُخْفِي وَ ما نُعْلِنُ وَ ما يَخْفى عَلَى اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ » اين كلام حقايق انجام ، حكايت از گفتهء ابراهيم عليه السّلام است اشعار باحاطهء علم بارى تعالى بجميع اشياء دارد . يعنى ميداند آنچه خلق در نفس خود نهان ميكنند و آنچه ظاهر ميگردانند .
لطيفة تأويليه
لطيفة تأويليه
« وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ » عالم التكوين و هو واحد فى جميع الاشياء و فى - الملكوت كثرة ، و يعلم التكوين « وَ يَعْلَمُ ما فِي الْبَرِّ » و هو عالم الشهادة « و ما فى البحر » و هو عالم الغيب ، و بهذا يعلم « ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ » من شجرة الوجود « إِلَّا يَعْلَمُها » لانه مكونها و مسقطها « وَ لا حَبَّةٍ » هى حبة الروح « فِي ظُلُماتِ » صفات - النفس أو حبة المحبة فى ظلمات أرض القلب .
« وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ » الرطب الموجود فى الحال ، و اليابس الموجود لا فى الحال ، أو الرطب العارف ، و اليابس الزاهد ، أو الرطب اهل المحبة و اليابس اهل السلوك أو الرطب صاحب الشهود و اليابس صاحب الوجود او الرطب الباقى باللّه و اليابس ما يقابله .