لطائف غيبيه ( آيات العقائد ) ( فارسى ) — الصفحة ٥١

[ لطيفه آفاقيه در آيه آفاق و انفس ]

ركن اول در اثبات وجود واجب بالذات و ساير صفات ثبوتيه و سلبيه او و در آن سه ميقات است

ركن اول در اثبات وجود واجب بالذات و ساير صفات ثبوتيه و سلبيه او و در آن سه ميقات است

ميقات اول در اثبات وجود واجب بالذات

ميقات اول در اثبات وجود واجب بالذات

و درين منهج و چندين لطيفه است

[ لطيفه آفاقيه در آيه آفاق و انفس ]

[ لطيفه آفاقيه در آيه آفاق و انفس ]

اوّل لطيفه آفاقيه است در سورهء حم « سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ » قبل ازين سمت ذكر يافت كه طريق معرفت واجب الوجود دو است : اوّل مسلك حدس و وجدان ، دوّم منهج حجّت و برهان ؛ اوّل طريقت خاصّان درگاه صمديت و مقرّبان بارگاه احديت است ، امّا دوم بر دو قسم است : اوّل نظر در طبيعت موجود مطلق ، و اين طريق صديقان است و دوّم نظر در حال ممكنات و اين مسلك متكلمين است .

و درين آيه كريمه اشارت بهر سه مسلك است با اشارت به اين كه قادر و عليم و حكيم است ، زيرا كه « سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ تا أَ وَ لَمْ يَكْفِ » منطبق بر اين دو مسلك است و از « أَ وَ لَمْ يَكْفِ » اشارت بمسلك اوّل است .

« سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ » يعنى نموديم مردمان را آيات عظيمه و علامات جسيمهء خود را از صنايع حكمت و بدايع فطرت و لطايف نعمت و عجايب قدرت در آسمانها كه طارمى ازرق ، و سقفهاى معلّق‌اند بيستون برافراشته و بىعلاقه