كليات ( فارسى ) — الصفحة ٩٦

قصايد

ورد ارواح در جوانب قدس * الف و حا و ميم و دال شده

برده نامت مسيح در سر گور * مرده در شور وجد و حال شده

ز آب رويت خليل را آتش * گلشن و منبع زلال شده

635

حاجت سايل از در تو روا * بيش از انديشهء سؤال شده

ابرش عزم پيروان ترا * ساحت لامكان مجال شده

صفهء آسمان و صدر بهشت * چاكرت را صف نعال شده

از مديح تو عاجز آمده عقل * ناطقه در ثنات لال شده

قدر تو در جهان نگنجيده * نعت تو برتر از خيال شده

640

نظرى كن بمفلس عورى * دل و دين رفته ، جاه و مال شده

عمر در ناخوشى بسر برده * عيش بىخوشدلى و بال شده

كرده در شرع تو شروع و ليك * نفس بر پاى او عقال شده

بر در قرب تو چگونه بود * مرغكى پرشكسته ، بال شده ؟

راه ده بر درت عراقى را * اى درت جمله را مآل شده

ايضا فى مدح شيخ حميد الدين 1 - 5 - 12 - 15 - 16 645

كه برد از من بيدل بر جانان خبرى ؟ * يا كه آرد ز نسيم سر كويش اثرى ؟

جز صبا كيست كزين خسته برد پيغامى ؟ * جز نسيم از بر دلدار كه آرد خبرى ؟

اى صبا ، چند روزى گرد گلستان و چمن ؟ * چند آشفته كنى طره هر خوش‌پسرى ؟

اى صبا ، صبح دمى بر سر كويش بگذر * تا معطر شود آفاق ز تو هر سحرى

بوسه زن خاك كف پاى حميد الدين را * كه چنو يار ندارم بجهان دگرى

650

رو سحر خاك كف پاى كريم الدين بوس * تا معطر شود آفاق ز تو هر سحرى

آنكه چون من همه كس از دل و جان بندهء اوست * گرچه در خاطر او نيست كسى را خطرى

خدمت بنده بوجهى كه توانى برسان * كه : بيا ، كز غم هجرانت شدم دربه‌درى