كليات ( فارسى ) — الصفحة ٨٨

قصايد

از من كمال يافت نبوت كه خاتمم * بر من تمام گشت ولايت كه سرورم

عالىترين معارج ارواح كاملان * نازك‌ترين مدارج والاى منبرم

بحر ظهور و بحر بطون قدم بهم * در من ببين كه مجمع بحرين اكبرم

470

موسى و خضر در طلب مجمعى چنين * لب‌تشنه‌اند بر لب درياى اخضرم

حسن رخم به صورت آدم پديد شد * در حال سجده كرد فرشته برابرم

كشتى نوح از نظر من نجات يافت * نار خليل سوخت هم از تاب آذرم

عيسى كه مرده زنده همىكرد از نفس * بود آن نفس هم از نفس روح‌پرورم

امروز هر كه سلطنت و جاه من بديد * بيند چو آفتاب عيان روز محشرم

475

بر تخت اختيار نشسته بعز و ناز * گشته همه مراد ز دولت ميسرم

بر درگه خلافت من صف زده رسل * در سايهء لواى من آسوده لشكرم

هم واصفان شرعم و هم حاملان عرش * جمله به زبان شده آنجا ثناگرم

در بحر بىنهايت اوصاف مصطفى * گفتم كه آشنا كنم و غوطه‌اى خورم

هم در شب فروز ازل آيدم به كف * هم گوهر حيات ابد زو برآورم

480

نارفته در ميانه كه موجيم در ربود * و افگند در ميانه لئالى و گوهرم

مىخواهم اين زمان كه برآرم دمى از آن * ليكن نمىتوان ، كه گذشت آب از سرم

يك قطره نيز نيست ز درياى نعت او * وصفى كه گشته ظاهر ازين گفتهء ترم

سر صفات ظاهر بىمنتهاى او * پيدا نمىكنم ، كه ندارند باورم

از من كه مىبرد بر آن رحمت خداى ؟ * آن كوست سوى جمله كمالات رهبرم

485

آنجا كه اوست كيست كه پيغام من برد ؟ * يا عرضه دارد اين سخنان مبترم

هم لطف او مگر نظرى سوى من كند * گيرد عنايتش ز كرم باز در برم

گويد قبول او كه : عراقى از آن ماست * احسان او كند ز شفاعت توانگرم

بخشد نواله‌اى ز سر خوان خاص خود * و آبى دهد بكاس خود از حوض كوثرم