كليات ( فارسى ) — الصفحة ٨٧

قصايد

بر فرق كائنات چرا پا نمىنهم ؟ * آخر نه خاك پاى عزيز پيمبرم ؟

445

آن كاملى كه رتبتش از غايت كمال * گويد : منم كه عين كمالست منظرم

نورم كه از ظهور من اشيا وجود يافت * ظاهرترست هر نفس انفاس اظهرم

وصاف لايزال ز من آشكار شد * بنگر به من كه آينهء ذات انورم

روشن‌ترست دم بدم انوار كائنات * از نور بىنهايت روح منورم

روشن‌تر از وجود تجلى ذات حق * بنموده آنچه بود و بود جمله يكسرم

450

عالم بسوزد از سبحات جلال من * از روى لطف اگر بجهان باز ننگرم

روشن‌تر از وجود شود ظلمت عدم * گر پردهء جمال خود از هم فرودرم

آن دم كه بود مدت غيبم شهود يافت * بنمود آنچه بود و بود جمله يكسرم « 1 »

پيش از وجود خلق به هفتصد هزار سال * شد علم آخرين و نخستين مقررم

بر لوح ممكنات قلم آنچه ثبت كرد * حرفى بود همه ز حواشى دفترم

455

معنى حرف عالم و سر صفات حق * شد منكشف ز پرتو انوار جوهرم

فىالجمله ورد جملهء اشياست ذات من * بل اسم اعظمم ، نه كه بل اسم مصدرم

زانجا كه اسم عين مسماست مىدهند * هر لحظه خلعت دگر و تاج ديگرم

سلطان منم كه از سر ميدان بدين صفت * گوى مراد از خم چوگان همىبرم

هر نور كآشكار شد از مشرق شهود * عين منست جمله وزان نيز برترم

460

چون بنگرم در آينه عكس جمال خويش * گردد همه جهان به حقيقت مصورم

خورشيد آسمان ظهورم ، عجب مدار * ذرات كائنات اگر گشت مظهرم

حق را نديد آنكه رخ خوب من نديد * بارى نظاره كن رخ انوار گسترم

انوار انبيا همه آثار روى من * انفاس اوليا ز نسيم مطهرم

ارواح قدس جمله نمودار معنيم * اشباه « 2 » انس جمله نگهدار پيكرم

بحر محيط رشحه‌اى از فيض فايضم * نور بسيط لمعه‌اى از نور از هرم

465

( 1 ) اين بيت در 5 نيست و مصرع دوم آن با مصرع دوم بيت 449 كه در 1 نيست يكسانست و قطعا يكى ازين دو نسخه بدل ديگريست ( 2 ) در 5 : اشباح