كليات ( فارسى ) — الصفحة ٨٦

قصايد

ايضا له 1 - 5 425

دوش مانا شنيد فريادم * كرد بيمار پرسشى بادم

من هم از روى بادپيمايى * نفسى با نسيم بگشادم

با دلش رمزكى فروگفتم * به كف او پيامكى دادم

گفتم : ارچه تو نيز بيمارى * خبرى ده ز صحت آبادم

نفسى از دم مسيح دمى * به من آور ، كه نيك ناشادم

430

بر سرم سنك جور از چه رسد * بىمحابا ، مگر ز اوتادم ؟

همچو غنچه چرا بيند كنند * چون ز زر همچو سوسن آزادم ؟

نرمكى باد گفت در گوشم : * خود گرفتم كه در ره افتادم

بر چهار فلك چگونه روم ؟ * بر سر خود چو پاى ننهادم

كى چنان جاى در شمار آيم ؟ * من يكى گوشه گرد آحادم

435

خود تو انگار لحظه‌اى رفتم * بر در او به خدمت استادم

كه گذارد مرا بصدر بهشت ؟ * كه كند در طريق ارشادم ؟

گفتم : اى باد ، باد كم پيماى * كه من از باد خود به فريادم

بىتكاپوى تو در آن حضرت * پيك اميد را فرستادم

همتى بسته‌ام كه از ره لطف * به عيادت كند دمى يادم

440

اى مسيحا نفس ، بيا ، نفسى * تا رسد از دم تو امدادم

باد انفاس تو شفا ده خلق * تا نفس مىزند بنىآدم

القصيده « 1 » 1 - 4 - 5 - 15 - 16

شهبازم و شكار جهان نيست درخورم * ناگه بود كه از كف ايام برپرم

چون مىتوان ز دست شهان طعمه يافتن * از دست روزگار چرا غصه مىخورم ؟

( 1 ) رجوع كنيد به صحيفهء 54 مقدمهء ديوان