كليات ( فارسى ) — الصفحة ٧٩

قصايد

تا مرا در نظر آيد خط جان‌پرور او * اى بسا آب كه در ديدهء گريان آيد

شايد ار آب حيات از سخنش مىبچكد * زانكه آبشخور او چشمهء حيوان آيد

جان من در شكر آب و شكر اندر خط شد * كه خطش چون خط يارم شكرافشان آيد

شكر كردم كه پس از مدت سى و شش سال * يادش از بندگى بىسر و سامان آيد

275

اى برادر ، چه دهم شرح ؟ كه دور از تو مرا * بر دل تنگ چه غمهاى فراوان آيد ؟

چند سرگشته دويدم چو فلك تا آخر * حاصلم سوز دل و ديدهء گريان آيد

آنچه بينى كه ندارم ز جهان بر جگر آب * چشم من بين كه چگونه جگرافشان آيد ؟

اين همه هست و نيم از كرم حق نوميد * گرچه جانم بلب از محنت هجران آيد

كآخر اين بخت من از خواب درآيد سحرى * روز آخر نظرى بر رخ جانان آيد

280

چند گردم چو فلك گرد جهان سرگردان ؟ * آخر اين گردش من نيز به پايان آيد

يافتم صحبت اوتاد اگر روزى چند * اين‌همه سنگ محن بر سر من زان آيد

تا بود در خم چوگان هوا گوى دلم * كه مرا گوى غرض در خم چوگان آيد

يوسف گمشده چون باز نيابم بجهان * لاجرم سينهء من كلبهء احزان آيد

بلبل‌آسا همه شب تا بسحر نعره زنم * بو كه بويى به مشامم ز گلستان آيد

285

گر نخواهد كه همى با وطن آيد ليكن * تا خود از درگه تقدير چه فرمان آيد ؟

بعراق ار نرسد باز عراقى چه عجب ؟ * كه نه هر خار و خسى لايق بستان آيد

و له 1 - 5 - 13 - 15

فرستاد درياى فضل و هنر * بدين خشك‌لب بحرى از شعر تر

روان كرد جويى ز بحر روان * كه دارد همى ز آب كوثر اثر

روانى لفظ روانبخش او * ببرد آبروى نسيم سحر

290

دل ناتوانم همانا بديد * فرستاد بهر دل من شكر

چو بر جانم از فضل زيور نيافت * بياراست جانم بفضل درر

اگر ديدى اشعار جان پرورش * خضر آب حيوان نجستى دگر