كليات ( فارسى ) — الصفحة ٧٨

قصايد

دست در گردن نشاط آورد * پاى در دامن سرور كشيد

نفس جان‌فزاى خوش‌نفسى * دل ما را ز لطف جان بخشيد

در راحت‌سراى مىكفتم * سعد دينم بدست داد كليد

سعد چرخ ولا ، فرشته صفت * كه چنو سعد كس بچرخ نديد

255

اول او را عنايت ازلى * بر بسى صوفيان قدس گزيد

بر فلك آستين زهد افشاند * دل او رغبت از جهان درچيد

پيش چشم ضمير حق‌بينش * در جهان هر چه ناپديد پديد

بجهان گوهرى گرانمايه * اين چنين بنده‌اى گران نخريد

دل من كان جهان معنى ديد * صحبتش بر همه جهان بگزيد

260

ناچشيده شراب مست شدم * به سكه از لفظش آب لطف چكيد

خاطرم چون نداشت گوهر فضل * هم از آن نظم گوهرى دزديد

خواست بر نظم او نثار كند * آن گهر ، ليك عقل نپسنديد

گفت جان را نثار بايد كرد * بر آن عقد خوش ، نه مرواريد

جان نكردم نثار و معذورم * زانكه جان هم بدان نمىارزيد

265

و آن دعا آن‌چنان نهان گفتم * كه بجز سمع حق كسى نشنيد

ايضا له 5 - 12 - 13 - 15 - 16

يا رب ، اين بوى چنين خوش ز گلستان آيد ؟ * يا ز باغ ارم و روضهء رضوان آيد « 1 »

يا صبا بوى سر زلف نگارى آورد * يا خود اين بوى ز خاك خوش كمجان آيد

يا شمال از دم عيسى نفسى بويى يافت * كز نسيم خوش او در تن من جان آيد

شمس دين ، آنكه به دو ديدهء من روشن شد * نور او در همه آفاق درخشان آيد

270

به جمالش سزد ار چشم جهان روشن شد * كه همه روى مه از مهر فروزان آيد

لطف فرمود و فرستاد يكى درج گهر * كه از آن هر گهرى مايهء صد كان آيد

( 1 ) در 12 رديف اين قصيده « آمد » ضبط شده است .