كليات ( فارسى ) — الصفحة ٧٣

قصايد

ايضا له 1 - 5 - 15 - 16

طرب ، اى دل ، كه نوبهار آمد * از صبا بوى زلف يار آمد

هان نظاره كه گل جمال نمود * هين تماشا كه نوبهار آمد

در رخ او جمال يار ببين * كه گل از يار يادگار آمد

145

به تماشاى باغ و بستان شو * كه چمن خلد آشكار آمد

از صبا حال كوى يار بپرس * كه سحرگاه از آن ديار آمد

بر در ديار ما گذشت نسيم * زان گل‌افشان و مشكبار آمد

تا صبا زان چمن گل‌افشان شد * چون من از ضعف بىقرار آمد

ديد چون عندليب ضعف نسيم * به عيادت به مرغزار آمد

150

گل سوى فاخته اشارت كرد : * هين نوايى كه وقت كار آمد

بلبل از شوق گل چنان ناليد * كه گل از وجد جان‌سپار آمد

هاىوهويى فتاد در گلزار * نالهء عاشقان زار آمد

گل مگر جلوه مىكند در باغ ؟ * كز چمن نالهء هزار آمد

زر فشان مىكند گل صد برگ * كش صبا دوش در كنار آمد

155

گل زرافشان اگر كند چه عجب ؟ * كز شمالش بسى يسار آمد

گل زر افشاند وز ابر بر سر او * صد هزاران گهر نثار آمد

غنچه از بند او نشد آزاد * زان گرفتار زخم خار آمد

خار كز غنچه كيسه‌اى بردوخت * مىزنندش كه مايه‌دار آمد

نيست آزاده‌اى مگر سوسن * كه نه دربند كار و بار آمد

160

لاله را دل بسوخت بر نرگس * كه نصيبش ز مى خمار آمد

ابر بگريست بر گل ، از پى آنك * زين جهان بر دلش غبار آمد

شد ز يارى جدا بنفشه مگر * كه چنين وقت سوكوار آمد

جامهء سوك بر بنفشه بريد * زان مگر لاله دل‌فگار آمد