كليات ( فارسى ) — الصفحة ٤١٨

مطلب دويم

شب يلدا : نهايت الوان را گويند كه سواد اعظمست .

عيد : مقام جمع را گويند .

نوروز : مقام تفرقه را گويند .

كافر : صاحب مقام اعمال تفرقه را گويند .

كفر : تاريكى عالم تفرقه را گويند .

ترسا : معانى و حقايق را گويند ، وقتى كه دقيق باشد .

دير : عالم انسانى را گويند .

كليسيا : عالم حيوانى را گويند .

بت : مقصود و مطلوب را گويند .

ناقوس : ياد كرد و ذكر مقام تفرقه را گويند .

چليپا : عالم طبايع را گويند .

توبه : بازگشتن از چيزى را گويند و روى آوردن به چيزى كامل عالى .

ايمان : مقدار دانش را گويند ، به حضرت حق تعالى .

اسلام : اعمال و متابعت را گويند .

ديد : اعتقادى را گويند ، كه از مقام تفرقه سر بر كرده باشد .

زهد : اعراض را گويند ، از زيادتى و فضولى دنيا ، ليكن وقتى كه نفس را در آن شوقى باشد .

عبادت : اجتهاد سالك را گويند .

نماز : مطاوعت را گويند .

روزه و امساك : قطع التفات را گويند .

زكات : ترك و ايثار را گويند و تصفيه را نيز گويند .

كعبه : مقام وصل را گويند .

حج : سلوك الى اللّه را گويند .