كليات ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٩

حكايت

در زمان نزد شيخش آوردند * خاطر شيخ گشت رسته ز بند

زو بپرسيد : تا چه دارد دوست ؟ * و آن چه باشد كه دوست عاشق اوست ؟

در دمش چون ازو بپرسيدند * ميل شطرنج باختن ديدند

شيخ شطرنج خواست ، وقت گزيد * با حريف ظريف مىبازيد

5530

چونكه مغلوب كرد خيلش را * همگى جذب كرد ميلش را

حب شطرنج از دلش بربود * بازيى چند بس نكوش نمود

فرس دولتش چو بازين شد * بيدق همتش به فرزين شد

شاه نفسش از آن عرى برخاست * ماهرخ عرصه‌اى نكوتر خواست

دستها باز داشت زين دستان * پيل او كرد ياد هندوستان

5535

چند روزى به خلوتش بنشاند * كندر آن لوح سر عشق بخواند

چون ز ذوق صفاش بيهش كرد * همه در عشق او فرامش كرد

هست عشق آتشى ، كه شعلهء آن * سوزد از دل حجاب هر حدثان

چون بسوزد هواى پيچاپيچ * او بماند چو زو نماند هيچ

او سراپاى تخت انوارست * او مطاياى رخت اسرارست

5540

او رساند ز شوق روحانى * بجمال و جلال رحمانى

عشق ز اوصاف كردگار يكيست * عاشق و عشق و حسن يار يكيست

بود معبود خالق رزاق * نفس خود را بنفس خود مشتاق

آن جميلى ، كه او جمال آراست * « كنت كنزا » بگفت و آنگه خواست

تا در گنج ذات بنمايد * به كليد صفات بگشايد

5545

چون باوصاف خاص ظاهر شد * پيش انسان بذات حاضر شد

بجمال صفا تجلى كرد * عشق را يار اهل معنى كرد

يافتش عاشق از ظهور صفت * علمش از علم و قدرت از قدرت

سمعش از سمع و هم بصر ز بصر * در كلام از كلام شد بخبر

وز ارادت ارادتش حاصل * وز حياتش حيات شد و اصل

5550