كليات ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٦

حكايت

تا به سوداى تو گرفتارم * كافرم ، گر ز خود خبر دارم

5460

تا به گوشم حكايت تو رسيد * ديگر از ديگران سخن نشنيد

حسنت آوازه در جهان افگند * هر دلى ، كان شنيد ، جان افگند

خيل حسن تو ملك جان بگرفت * صيت حسنت همه جهان بگرفت

آرزوى تو آشكار و نهان * مىدواند مرا بگرد جهان

حكايت

حكايت

پسرى داشت شحنهء تبريز * حسن او دل‌فريب و شورانگيز

5465

خلعت ذات او ، ز موزونى * صورت لطف و صنع بىچونى

شيخ عالم ، امام غزالى * آن جهان علوم را والى

گشت آگاه زان گزيده خصال * صفتش فهم كرد از استدلال

خبر حسن او بشيخ رسيد * صبر و آرام از دلش برميد

اسب عزم از زمين رى زين كرد * ميل ديدار آن نگارين كرد

5470

از مى اشتياق او شد مست * پاى در ره نهاد و دل بر دست

چون به نزديك شهر رفت فقير * عرضه كردند حال او بامير

گفت شحنه كه : باشد آن سالوس * به اميد آمد و شود مايوس

شيخ صورت‌پرست و زراقست * شهرهء شيد اندر آفاقست

مگذاريد اندرين شهرش * تا رود باز پس ، كشد زهرش

5475

قاصدى شد ز شهر بر سر راه * كرد از آن حال شيخ را آگاه

چونكه بشنيد شيخ صاحب درد * در دو فرسنگ شهر منزل كرد

چون بجيب افق فروشد هور * روشنى شد ز صحن عالم دور

شد به خرگه ، هواى بستر كرد * دامن خيمه پر ز گوهر كرد

شحنه را نيز خواب درپيچيد * گوش كن تا كه او بخواب چه ديد :

5480

ديد در خواب ، كش رسول خدا * داد مشتى مويز و گفت او را :

بستان اين مويز و رو حالى * خود ببر پيش شيخ غزالى