كليات ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٢

حكايت

5370

با نم چشم و اشك چون باران * راز ياران نهفته ز اغياران

با سگ كوى دوست همدم شد * به چنين فرصتى چه خرم شد ؟

كرده در چشم جان ، ببوى حبيب * خاك پاى سگان كوى حبيب

مدتى با دل ز غم به دونيم * بود در كوى آن نگار مقيم

تا غلامى برو شبيخون كرد * زان مقامش به زور بيرون كرد

5375

بيدل و جان همىدويد بسر * تا بجاى سگان آن دلبر

چون دو هفته برآمد از ايام * آن نگارين ، دو هفته ماه تمام

صف نخجير را مطول كرد * عزم نخجيرگاه اول كرد

عاشق مستمند بيچاره * بود در كوه و دشت آواره

ديده پرخون ، دماغ پرسودا * جان ز آشوب عشق در غوغا

5380

غم هجران تنش چو مو كرده * در ميان وحوش خو كرده

در بيابان عشق سرگردان * همچو مجنون مشوش و عريان

گشته فارغ ز گلخن و حمام * آشنايى گرفته با دد و دام

ناگهان دل فگار شد آگاه * كه به نخجير خواهد آمد شاه

آهويى ديد كشته ، بخروشيد * پوست بركند ازو و در پوشيد

5385

پوست در سر كشيد آهووار * تا به تيرش مگر زند دلدار

شاهزاده ، چو دررسيد از راه * كرد گرد شكارگاه نگاه

صورتى ديد همچو آهويى * غافل از عادت تك‌وپويى

گفت : غافل نشسته است اين دد * اندر آورد تير و بر وى زد

گلخنى زخم تير در دل خورد * جان و تن نيز در سر دل كرد

5390

بى خود آن پوست دور كرد ز تن * گفت : دستت درست باد ، بزن !

تير كز شست دلبران آيد * هدفش جان عاشقان آيد

چشمهء خون روانش از دل ريش * رقص مىكرد از طرب ، بىخويش

ذره چون آفتاب را بيند * در هوايش ز رقص ننشيند