كليات ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٧

مثنوى

عاشقان ره بعشق مىپويند * درس تنزيل عشق مىگويند

از مى عشق اگرچه بىخبرند * راه جانان بجان همىسپرند

از شراب الست مستانند * تا ابد جمله مىپرستانند

از مى شوق دوست مست شدند * همه در پاى عشق پست شدند

خويشتن را ز دست از آن دادند * كاندر آن كوى رخت بنهادند

5035

از مى نيستى چو بىخبرند * راه عشقش بسر چگونه برند ؟

عشق را رهگذر دل و جانست * اولش طعنه در دل و جانست

دلم اين مستى از الست آورد * اين طلب زان هوا بدست آورد

دوست آنجا نظر چو بر ما كرد * اثر آن ظهور پيدا كرد

اين صفا زان نظر پديد آمد * عشق از آنجا مگر پديد آمد

5040

آرزومند آن نظر ماييم * روز و شب اندرين تمناييم

شده در هر دليش پيوندى * كرده در پاى هر يكى بندى

بىجمال تو ، اى جهان‌افروز * چشم عشاق تيره بيند روز

دل بايوان عشق بار نيافت * تا به كلى ز خود نكرد بروز

در بيابان عشق ره نبرد * خانه پرورد « لا يجوز » و « يجوز »

5045

چه بلا بود كان به من نرسيد ؟ * زين دل جان گداز درداندوز

عشق مىگويدم كه : اى عاشق * چاك زن طيلسان و خرقه بسوز

ديگر از فهم خويش قصه مخوان * قصه خواهى ، بيا ز ما آموز

بنشان ، اى عراقى ، آتش خويش * پس چراغى ز عشق ما افروز

دل ما ، چون چراغ عشق افروخت * خرمن خويشتن بعشق بسوخت

5050

انجم افروز اندرون عشقست * علت حكم كاف و نون عشقست