كليات ( فارسى ) — الصفحة ٣٣١

در نصيحت

چار يارش ، كه مرشد دينند * همه اندر مقام تحسينند

دوستان پيمبرند همه * خلفاى مطهرند همه

اى فضولى ، چرا ز نادانى * يار اينى و دشمن آنى ؟

دو هوايى اگر نورزى به * سه طلاق خيال فاسد ده

تو چه دانى درين ميانه چه بود ؟ * كين چرا پيش از آن خليفه نبود ؟

4900

تو چه دانى مصالح اين كار ؟ * چه به خود راه مىدهى انكار ؟

همه را نيك دان ، مباش فضول * جز نكو كى بود رفيق رسول ؟

صد هزاران دريچه از رضوان * مفتتح در مضاجع ايشان

تا كى ، اى مست خواب غفلت و جهل * گوش سوى مقلد نااهل ؟

تا به مقصد درين طريق ترا * كى رساند دليل نابينا ؟

4905

ساز ده ، يار گير دانش و عقل * رخت بربند ازين سراچهء نقل

نفسى از همه تبرا كن * ساعتى چشم خويشتن وا كن

لحظه‌اى درگذر ازين پس و پيش * لمحه‌اى درنگر بعالم خويش

چند مانى تو اين چنين خفته ؟ * همره از راه منزلى رفته ؟

بطلب در جهان چه مىپويى ؟ * چو تو گم گشته‌اى ، چه مىجويى ؟

4910

ديده بگشاى ، اى كه در خوابى * خويشتن را طلب ، مگر يا بى

چند ازين اشتغال بىحاصل ؟ * ديگران را و خود ز خود غافل ؟

تا تو در خويشتن نظر نكنى * وانگه از خويشتن گذر نكنى

نرسانى نظر به عين كمال * نشناسى فراق را ز وصال

ايزد آخر نيافريدت تن * همه از بهر خوردن و خفتن

4915

اندرين صورت ضعيف اساس * جان معنيست ، سعى كن ، بشناس

تا كى ، اى همچو گاو سر در پيش * طعمه‌اى گرگ نفس را چون ميش ؟