كليات ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٥

رباعيات

5 - 13

اى كاش ! بدانمى كه من كيستمى ؟ * تا در نظرش بهتر ازين زيستمى

يا جمله تنم ديده شده ، تا شب و روز * در حسرت عمر رفته بگريستمى

4790 5 - 13

گر مونس و همدمى دمى يافتمى * زو چاره و مرهمى همىيافتمى

از آتش دل سوختمى سر تا پاى * از ديده اگر نمى نمىيافتمى

5 - 13

گر من بصلاح خويش كوشان بدمى * سالار همه كبودپوشان بدمى

اكنون كه اسير و رند و مىخوار شدم * اى كاش ! غلام مىفروشان بدمى

1 - 5 - 13

حال من خستهء گدا مىدانى * وين درد دل مرا دوا مىدانى

4795

با تو چه كنم قصهء درد دل ريش ؟ * ناگفته چو جمله حال ما مىدانى

5 - 13

در عشق ببر از همه ، گر بتوانى * جانا طلب كسى مكن ، تا دانى

تا با دگرانت سر و كارى باشد * با ما سر و كارت نبود ، نادانى

5 - 13

گفتم كه : اگرچه آفت جان منى * جان پيش كشم ترا ، كه جانان منى

گفتا كه : اگر بندهء فرمان منى * آن دگران مباش ، چون ز آن منى

4800 5 - 13

اى كرده غمت با دل من روى به روى * زلف تو كند حال دلم موى به موى

اندر طلبت چو لوليان مىگردم * دور از در تو ، در بدر و كوى بكوى

1 - 5 - 13 - 16

تو واقف اسرار من آنگاه شوى * كز ديده و دل بندهء آن ماه شوى

روزيت اگر بروز من بنشاند * از حالت شبهاى من آگاه شوى