كليات ( فارسى ) — الصفحة ٣١٩

رباعيات

5 - 13

پيوسته صبور و رنج‌كش مىباشم * وندر پى عاشقان ترش مىباشم

دل در دو جهان هيچ نخواهم بستن * با آنكه مرا خوشست خوش مىباشم

1 - 5 - 13

با نفس خسيس درنبردم ، چه كنم ؟ * وز كردهء خويشتن به دردم ، چه كنم ؟ « 1 »

گيرم كه بفضل درگزارى گنهم * با آنكه تو ديدى كه چه كردم ، چه كنم ؟

4700 1 - 5 - 13 - 16

آوازهء حسنت از جهان مىشنوم * شرح غمت از پير و جوان مىشنوم

آن بخت ندارم كه ببينم رويت * بارى ، نامت ز اين و آن مىشنوم

5 - 13

آزاده‌دلى ز خويشتن مىخواهم * و آسوده كسى ز جان و تن مىخواهم

آن به كه چنان شوم كه او مىخواهد * كين كار چنان نيست كه من مىخواهم

1 - 5 - 13

در عشق تو زارتر ز موى تو شديم * خاك قدم سگان كوى تو شديم

4705

روى دل هر كسى به روى دگريست * ماييم كه بت‌پرست روى تو شديم

5 - 13

وقتست كه بر لاله خروشى بزنيم * بر سبزه و گلخانه فروشى بزنيم

دفتر بخرابات فرستيم به مى * بر مدرسه بگذريم و دوشى بزنيم

1 - 5 - 13

امروز به شهر دل پريشان ماييم * ننگ همه دوستان و خويشان ماييم

رندان و مقامران رسوا شده را * گر مىطلبى ، بيا ، كه ايشان ماييم

4710 1 - 5 - 13 - 16

چون درد ندارى ، اى دل سرگردان * رفتن ببر طبيب بىفايده دان

درمان طلبد كسى كه دردى دارد * چون نيست ترا درد چه جويى درمان ؟

( 1 ) منسوب به امام عمر خيام