كليات ( فارسى ) — الصفحة ٣١٥

رباعيات

1 - 5 - 13

اين عمر ، كه برده‌اى تو بىيار بسر * ناكرده دمى بر در دلدار گذر

جانا ، بنشين و ماتم خود مىدار * كان رفت كه آيد ز تو كارى ديگر

1 - 5 - 13

افتاد مرا با سر زلفين تو كار * ديوانه شدم ، به حال خويشم بگذار

4635

دل در سر زلفين تو گم كردستم * جوياى دل خودم ، مرا با تو چه كار ؟

5 - 13

انديشهء عشقت دم سرد آرد بار * تخم هجرت ز ميوه درد آرد بار

از اشك ، رخم ز خاك نمناك ترست * هر خار ، كه رويد گل زرد آرد بار

5 - 13

در واقعهء مشكل ايام نگر * جاميست ترا عقل ، در آن جام نگر

ترسم كه ببوى دانه در دام شوى * اى دوست ، همه دانه مبين دام نگر

4640 5 - 13

اى در طلب تو عالمى در شر و شور * نزديك تو درويش و توانگر همه عور « 1 »

اى با همه در حديث و گوش همه كر * وى با همه در حضور و چشم همه كور

5 - 13

اندر همه عمر خود شبى وقت نماز * آمد بر من خيال معشوق فراز

برداشت ز رخ نقاب و مىگفت مرا : * بارى ، بنگر ، كه از كه مىمانى باز ؟

1 - 5 - 13

دل ز آرزوى تو بىقرارست هنوز * جان در طلبت بر سر كارست هنوز

4645

ديده به جمالت ارچه روشن شد ، ليك * هم بر سر آن گريهء زارست هنوز

1 - 4 - 5 - 13

بيزار شد از من شكسته همه كس * من مانده‌ام اكنون و همان لطف تو بس

فريادرسى ندارم ، اى جان و جهان * در جمله جهان بجز تو ، فريادم رس

( 1 ) منسوب به امام عمر خيام و اوحد الدين كرمانى و افضل الدين الدين كاشانى و ابو سعيد ابو الخير