كليات ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٥

رباعيات

1 - 4 - 5 - 13 - 16

با آنكه خوش آيد از تو ، اى يار ، جفا * ليكن هرگز جفا نباشد چو وفا

4475

با اين همه راضيم به دشنام از تو * از دوست چه دشنام ؟ چه نفرين ؟ چه دعا ؟

1 - 5 - 13

عيشى نبود چو عيش لولى و گدا * افگنده كله از سر و نعلين ز پا

پا بر سر جان نهاده ، دل كرده فدا * بگذاشته از بهر يكى هر دو سرا

5 - 13

اى دوست ، به دوستى قرينيم ترا * هرجا كه قدم نهى زمينيم ترا

در مذهب عاشقى روا نيست كه ما : * عالم به تو بينيم و نبينيم ترا

4480 5 - 13

اى دوست ، فتاد با تو حالى دل را * مگذار ز لطف خويش خالى دل را

زيبد بجمال خود بيارايى دل * زيرا كه تو بس لايق حالى دل را

5 - 13

سوداى تو كرد لاابالى دل را * عشق تو فزود غصه حالى دل را

هر چند ز چشم زخم دورى ، اى بينايى * نزديك منى چو در خيالى دل را

تا با توام ، از تو جان دهم آدم را * وز نور تو روشنى دهم عالم را

4485

چون بىتو بوم ، قوت آنم نبود * كز سينه بكام خود برآرم دم را

5 - 13

تا ظن نبرى كه مشكلى نيست مرا * در هر نفسى درد دلى نيست مرا

مشكل‌تر ازين چيست ؟ كه ايام شباب * ضايع شد و هيچ منزلى نيست مرا