كليات ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٧

غزليات

و اكنون كه ز جمله نااميدم * بىروى تو نيستم قرارى

درياب ، كه مانده‌ام بره در * در گردن من فتاده بارى

بشتاب ، كه بر درت گداييست * مانا كه عراقيست ، آرى

1 - 2 - 4 - 5 - 12 - 13 - 15

تا چند عشق بازيم بر روى هر نگارى ؟ * چون مىشويم عاشق بر چهرهء تو بارى

3960

از گلبن جمالت خاريست حسن خوبان * مسكين كسى كزان گل قانع شود بخارى !

خواهى كه همچو زلفت عالم بهم برآيد ؟ * بنماى عاشقان را از طرهء تو تارى

آن خوشدلى كجا شد ؟ وان دور كو كه ما را * ديدار مىنمودى ، هر روز يك دوبارى ؟

ما را ز هم جدا كرد ايام ورنه ما را * با دولت وصالت خوش بود روزگارى

در پرده چند باشى ؟ برگير برقع از روى * تا روى تو ببيند يك دم اميدوارى

3965

در انتظار وصلت جانم رسيد بر لب * از وصل تو چه حاصل ، ما را جز انتظارى ؟

جام جهان‌نمايت بنماى ، تا عراقى * اندر رخت ببيند رخسار هر نگارى

1 - 2 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

نگارا ، كى بود كاميدوارى * بيابد بر در وصل تو بارى ؟

چه خوش باشد كه بعد از نااميدى * بكام دل رسد اميدوارى !

بده كام دلم ، مگذار ، جانا * كه دشمن كام گردد دوستدارى

3970

دلى دارم گرفتار غم تو * ندارد جز غم تو غم‌گسارى

چنان خو كرد با دل غم ، كه گويى * بجز غم خوردن او را نيست كارى

بيا ، اى يار و دل را ياريى كن * كه بيچاره ندارد جز تو يارى

بغم شادم از آن ، كندر فراقت * ندارم از تو جز غم يادگارى

چه خوش باشد كه جان من برآيد * ز محنت وارهم يك‌باره ، بارى !

3975