كليات ( فارسى ) — الصفحة ٢٧١

غزليات

5 - 12 - 13 - 15 - 16

در كار من درهم آخر نظرى فرماى * بر حال من پرغم آخر نظرى فرماى

برخوان جگرخوارى وز دست غمت زارى * نابوده دمى خرم ، آخر نظرى فرماى

تا كى بود اين محنت ؟ تا چند كشم زحمت ؟ * مردم ز غمت يك دم ، آخر نظرى فرماى

خون جگرم خوردى ، جانم بلب آوردى * تا كى دهى ، اى جان ، دم ، آخر نظرى فرماى

بس جان و دل مرده كز بوى تو شد زنده * برنه به دلم مرهم ، آخر نظرى فرماى

3840

در كار من بيدل ، نابوده بكام دل * يك لحظه درين عالم ، آخر نظرى فرماى

گر زانكه عراقى نيست شايستهء راز تو * چون هست دلش محرم ، آخر نظرى فرماى

2 - 5 - 12 - 13

اى دوست ، الغياث ! كه جانم بسوختى * فرياد ! كز فراق روانم بسوختى

در بوتهء بلا تن زارم گداختى * در آتش عنا دل و جانم بسوختى

دانم كه : سوختى ز غم عشق خود مرا * ليكن ندانم آنكه چه‌سانم بسوختى ؟

3845

مىسوزيم درون و تو در وى نشسته‌اى * پيدا نمىشود ، كه نهانم بسوختى

ز آتش چگونه سوزد پروانه ؟ ديده‌اى ؟ * ز انديشهء فراق چنانم بسوختى

سود و زيان من ، ز جهان ، جز دلى نبود * آتش زدى و سود و زيانم بسوختى

تا كى ز حسرت تو برآرم ز سينه آه ؟ * كز آه سوزناك زبانم بسوختى

بر خاك درگه تو تپيدم بسى ز غم * چون مرغ نيم كشته تپانم بسوختى

3850

تا گفتمت كه : كام عراقى ز لب بده * كامم گداختى و زبانم بسوختى

1 - 2 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

نگارا ، گرچه از ما برشكستى * ز جانت بنده‌ام ، هرجا كه هستى

ربودى دل ز من ، چون رخ نمودى * شكستى پشت من ، چون برشكستى

چرا پيوستى ، اى جان ، با دل من ؟ * چو آخر دست ، از من مىگسستى

ز نوش لب چو مرهم مىندادى * ز نيش لب چرا جانم بخستى ؟

3855