كليات ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٩

غزليات

1 - 3 - 5 - 12 - 13

در صومعه نگنجد رند شرابخانه « 1 » * ساقى ، بده مغى را ، در دمى مغانه

ره ده قلندرى را ، در بزم دردنوشان * بنما مقامرى را ، راه قمارخانه

تا بشكند چو توبه ، هر بت كه مىپرستيد * تا جان نهد چو جرعه ، شكرانه در ميانه

3800

بيرون شود ، چو عنقا ، از خانه سوى صحرا * پرواز گيرد از خود ، بگذارد آشيانه

فارغ شود ز هستى وز خويشتن‌پرستى * بر هم زند ز مستى نيك و بد زمانه

در خلوتى چنين خوش چه خوش بود صبوحى ! * با محرمى موافق ، با همدمى يگانه

آورده روى در روى با شاهدى شكرلب * در كف مى صبوحى ، در سر مى شبانه

ساقى شراب داده هر لحظه از دگر جام * مطرب سرود گفته هر دم دگر ترانه « 2 »

3805

باده حديث جانان ، باقى همه حكايت * نغمه خروش مستان ديگر همه فسانه

نظاره روى ساقى ، نظارگى عراقى * خم‌خانه عشق باقى ، باقى همه بهانه

1 - 12 - 15 - 16

بازم از غصه جگرخون كرده‌اى * چشمم از خونابه جيحون كرده‌اى

كارم از محنت بجان آورده‌اى * جانم از تيمار و غم خون كرده‌اى

خود هميشه كرده‌اى بر من ستم * آن نه بيداديست كاكنون كرده‌اى

3810

زيبد ار خاك درت بر سر كنم * كز سرايم خوار بيرون كرده‌اى

از من مسكين چه پرسى حال من ؟ * حالم از خود پرس : تا چون كرده‌اى ؟

هر زمان بهر دل مجروح من * مرهمى از درد معجون كرده‌اى

چون نگريم زار ؟ چون دانم كه تو * با عراقى دل دگرگون كرده‌اى

1 - 2 - 12 - 15 - 16

تا تو در حسن و جمال افزوده‌اى * دل ز دست عالمى بربوده‌اى

3815

در جهان اين‌شور و غوغا از چه خاست ؟ * گر جمال خود به كس ننموده‌اى

( 1 ) تكرار مصرع اول مطلع غزل پيش ( 2 ) تكرار بيت غزل پيش