كليات ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٤

غزليات

من چو سر در پاى تو انداختم * بر سر آيم عاقبت چون موى تو

چون دل من در سر زلف تو شد * هم شود گهگاه همزانوى تو

هم ببيند جان جمال تو عيان * چون نهان شد در خم گيسوى تو

3700

هر زمان جايى دگر سازى مقام * تا نيابد كس نشان و بوى تو

هر نفس جايى دگر پى گم كنى * تا عراقى ره نيابد سوى تو

1 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

آن مونس غمگسار جان كو ؟ * و آن شاهد جان انس و جان كو ؟ « 1 »

آن جان جهان كجاست آخر ؟ * و آن آرزوى همه جهان كو ؟

حيران همه مانده‌ايم و واله * كان يار لطيف مهربان كو ؟

3705

با هم بوديم خوش ، زمانى * آن عيش و خوشى و آن زمان كو ؟

اى دل‌شده ، دم مزن ز عشقش * گر عاشق صادقى نشان كو ؟

گر با خبرى ازو نشان چيست ؟ * ور بىخبرى ز جان فغان كو ؟

گر يافته‌اى ز عشق بويى * خون دل و چشم خون‌فشان كو ؟

ور همچو من از فراق زارى * دل خسته و جان ناتوان كو ؟

3710

اى دل ، منگر سوى عراقى * سرگشته مباش همچنان كو

1 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

ساقى ، قدحى مى مغان كو ؟ * مطرب غزل تر روان كو ؟ « 2 »

آن مونس دل كجاست آخر ؟ * و آن راحت جان ناتوان كو ؟

آيينهء سينه زنگ غم خورد * آن صيقل غم‌زداى جان كو ؟

از زهد و صلاح توبه كردم * مخمور ميم ، مى مغان كو ؟

3715

اسباب طرب همه مهياست * آن زاهد خشك جان‌فشان كو ؟

( 1 ) رجوع كنيد به صحيفهء 51 مقدمهء كتاب ( 2 ) در 12 اين غزل دو بار نوشته شده است