كليات ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٦

غزليات

مرا درديست دور از تو ، كه نزد تست درمانش * بگويى تو چنين دردى دوا كردن توان ؟ نتوان

3555

دريغا ! رفت عمر من ، نديدم يك نفس رويت * كنون عمرى كه فايت شد قضا كردن توان ؟ نتوان

رسيد از غم بلب جانم ، رخت بنما و جان بستان * كه پيش آن رخت جان را فدا كردن توان ؟ نتوان

چه گويم با تو حال خود ؟ كه لطفت با تو خود گويد * كه : با كمتر سگ كويت جفا كردن توان ؟ نتوان

عراقى گر بدرگاهت طفيل عاشقان آيد * در خود را به روى او فرا كردن توان ؟ نتوان

1 - 5 - 12 - 13 - 15

نگارا ، از سر كويت گذر كردن توان ؟ نتوان * به خوبى در همه عالم نظر كردن توان ؟ نتوان

3560

چو آمد در دل و ديده خيالت آشنا بنشست * ز ملك خويش سلطان را بدر كردن توان ؟ نتوان

مرا اين دوستى با تو قضاى آسمانى بود * قضاى آسمانى را دگر كردن توان ؟ نتوان

چو با ابروى تو چشمم به پنهانى سخن گويد * از آن معنى رقيبان را خبر كردن توان ؟ نتوان

چو چشم مست خون‌ريزت ز مژگان ناوك اندازد * بجز جان پيش تير تو سپر كردن توان ؟ نتوان

گرفتم خود كه بگريزم ز دام زلف دلگيرت * ز تير غمزهء مستت حذر كردن توان ؟ نتوان

3565

نگويى چشم مستت را ، كه خون من همىريزد * ز خون بىگناه او را حذر كردن توان ؟ نتوان

بگو با غمزهء شوخت ، كه رسواى جهانم كرد : * به پيران‌سر عراقى را سمر كردن توان ؟ نتوان

2 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

عاشقى دانى چه باشد ؟ بيدل و جان زيستن * جان و دل بر باختن ، بر روى جانان زيستن

سوختن در هجر و خوش بودن به اميد وصال * ساختن با درد و پس با بوى درمان زيستن

تا كى از هجران جانان ناله و زارى كنم ؟ * از حيات خود بجانم ، چند ازين‌سان زيستن ؟