كليات ( فارسى ) — الصفحة ٢٥١

غزليات

1 - 2 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

اى دوست ، بيا ، كه ما تراييم * بيگانه مشو ، كه آشناييم

رخ بازنماى ، تا ببينيم * در بازگشاى ، تا درآييم

هر چند نه‌ايم درخور تو * ليكن چه كنيم ؟ مبتلاييم

3460

چون بىتو نه‌ايم زنده يك دم * پيوسته چرا ز تو جداييم ؟

چون عكس جمال تو نديديم * بر روى تو شيفته چراييم ؟

آن كس كه نديده روى خوبت * در حسرت تو بمرد ، ماييم

ماييم كنون و نيم‌جانى * بپذير ز ما ، كه بينواييم

تا دور شديم از بر تو * دور از تو هميشه در بلاييم

3465

بس لايق و درخورى تو ما را * هر چند كه ما ترا نشاييم

آنچ از تو سزد بجاى ما كن * نه آنچه كه ما بدان سزاييم

هم زان توايم ، هر چه هستيم * گر محتشميم و گر گداييم

از عشق رخ تو چون عراقى * هر دم غزلى دگر سراييم

5 - 12 - 13 - 15 - 16

بيا ، اى ديده ، تا يك دم بگرييم * نيم چون خوش‌دل و خرم بگرييم

3470

دمى بر جان پرحسرت بموييم * زمانى بر دل پرغم بگرييم

گهى از درد بىدرمان بناليم * گهى از زخم بىمرهم بگرييم

دل ما مرد ، بر تن خوش بموييم * چو عيسى رفت ، بر مريم بگرييم

چو كار از دست رفت ، اين گريهء ما * ندارد هيچ سودى ، هم بگرييم

خوشا آن دم كه با ما يار خوش بود * كنون در حسرت آن دم بگرييم

3475

نشد جان محرم اسرار جانان * بر آن محروم نامحرم بگرييم

تن بيمار ما درهم شد از غم * بر آن بيچارهء درهم بگرييم

ز عمر ما دو سه دم ماند باقى * بيا ، كين يك دو دم بر هم بگرييم