كليات ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٧

غزليات

همچو طفلان بمكتب حسنت * ابجد عشق را بياموزيم

در غم عشق اگر رود سر ما * اى عراقى ، برو ، كه بهروزيم

3385 5 - 12 - 13 - 15 - 16

گرچه دل خون كنى ، از خاك درت نگريزيم * جز تو فريادرسى كو كه درو آويزيم ؟

گذرى كن ، كه مگر با تو دمى بنشينيم * نظرى كن كه خوشى از سر جان برخيزيم

مشت خاكيم به خون‌جگر آغشته همه * از چنين خاك درين راه چه گرد انگيزيم ؟

هم بسوزيم ز تاب رخ تو ناگاهى * همچو پروانه ز شمع ارچه بسى پرهيزيم

بيم آنست كه در خون جگر غرق شويم * به سكه بر خاك درت خون جگر مىريزيم

3390

تا دل گمشده را بر سر كويت يابيم * همه شب تا بسحر خاك درت مىبيزيم

نيك و بد زان توايم ، با دگريمان مگذار * با تو آميخته‌ايم ، با دگرى ناميزيم

راه ده باز ، كه نزد تو پناه آورديم * بو كه از دست عراقى نفسى بگريزيم

1 - 5 - 13 - 15 - 16

ناخورده شراب مىخروشيم * بنگر چه كنيم ؟ اگر بنوشيم

از بىخبرى خبر نداريم * پس بيهده ما چه مىخروشيم ؟

3395

تا چند پزيم ديگ سودا ؟ * كز خامى خويشتن بجوشيم

دل مرده ، برون كشيم خرقه * وز ماتم دل پلاس پوشيم

اين زهد مزورى ؟ كه ما راست * كس مى نخرد ، چه مىفروشيم ؟

با آنكه بما نمىشود راست * اين كار ، و ليك هم بكوشيم

باشد كه ز جام وصل جانان * يك جرعه بكام دل بنوشيم

3400

شب خوش بوديم بىعراقى * امروز در آرزوى دوشيم