كليات ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٦

غزليات

3365

تيمار تو گرچه جان بكاهد * از جانش ، چو جان ، نياز داريم

سر بر قدمت نهيم روزى * چون همت سرفراز داريم

جانبازى ما عجب نباشد * چون ما دل عشق‌باز داريم

گر جان برود ، چه باك ما را ؟ * جانا ، چو تو دلنواز داريم

درياب ، كز آتش فراقت * انديشهء جان‌گداز داريم

3370

بنما ، كه در انتظار رويت * پيوسته دو چشم باز داريم

1 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

من ، كه هر لحظه زار مىگريم * از غم روزگار مىگريم « 1 »

دلبرى بود در كنار مرا * كرد از من كنار ، مىگريم

از غم غمگسار مىنالم * وز فراق نگار مىگريم

دوش با شمع گفتم از سر سوز * كه : من از عشق يار مىگريم

3375

ماتم بخت خويش مىدارم * زان چنين سوكوار مىگريم

با چنين خنده گريهء تو ز چيست ؟ * كز تو بس دل‌فگار مىگريم

داشتم ، گفت : دلبرى شيرين * زو شدم دور ، زار مىگريم

چون عراقى حديث او بشنيد * زارتر من ز پار مىگريم

5 - 13

گر ز شمعت چراغى افروزيم * خرمن خويش را بدان سوزيم

3380

در غمت دود آن بعرش رسد * آتشى ، كز درون برافروزيم

آفتاب جمال بر ما تاب * زانكه ما بىرخت سيه‌روزيم

تا ببينيم روى خوبت را * از دو عالم دو ديده بردوزيم

مايهء جان و دل براندازيم * به ز عشقت چه مايه اندوزيم ؟

( 1 ) در 15 چون اوراق كتاب در صحافى پس و پيش شده يك جا بقيهء غزل و يك جا مطلع آن هست .