كليات ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٢

غزليات

5 - 13

نيست كارى به‌آنم و اينم * صنع پروردگار مىبينم

صبر از تو نكرد دل ، و اللّه * نيست پرواى عقلم و دينم

سخنى ، كز تو بشنود گوشم * خوش‌تر آيد ز جان شيرينم

در جهان گر دل از تو بردارم * خود كه بينم ، كه بر تو بگزينم ؟

3290

كرمى كن ، گرم بخواهى كشت * هم بدان ساعدان سيمينم

با عراقى ، كه عاجز غم تست * خرده‌گيرى مكن ، كه مسكينم

5 - 12 - 13 - 14 - 15

مرا جز عشق تو جانى نمىبينم نمىبينم * دلم را جز تو جانانى نمىبينم نمىبينم

ز خود صبرى و آرامى نمىيابم نمىيابم * ز تو لطفى و احسانى نمىبينم نمىبينم

ز روى لطف بنما رو ، كه دردى را كه من دارم * بجز روى تو درمانى نمىبينم نمىبينم

3295

بيا ، گر خواهيم ديدن كه دور از روى خوب تو * بقاى خويش چندانى نمىبينم نمىبينم

بگير ، اى يار ، دست من ، كه در گردابى افتادم * كه آن را هيچ پايانى نمىبينم نمىبينم

ز راه لطف و دلدارى ، بيا ، سامان كارم كن * كه خود را بىتو سامانى نمىبينم نمىبينم

عراقى را بدرگاهت رهى بنما ، كه در عالم * چو او سرگشته حيرانى نمىبينم نمىبينم

5 - 13 - 15

بر در يار من سحر مست و خراب مىروم * جام طرب كشيده‌ام ، ز آن بشتاب مىروم

3300

ساغرى از مى لبش دوش سؤال كرده‌ام * وقت سحر بكوى او بهر جواب مىروم

از مى ناب جزع او گرچه خراب گشته‌ام * تا دهد از كرشمه‌ام باز شراب ، مىروم

بر سر خوان درد او درد بسى كشيده‌ام * تا كشم از دو لعل او بادهء ناب مىروم

جذبهء حسن دلكشش مىكشدم بسوى خود * از پى آن كشش دگر ، همچو ذباب مىروم

برقع تن ز شوق او پيش رخش گشادمى * ليك ز شرم روى او بسته نقاب مىروم

3305

در سر باده مىكنم هستى خويش هر زمان * خاك رهم ، رواست گر بر سر آب مىروم