كليات ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٢

غزليات

بيا كز عشق روى تو شبى خون جگر خوردم * ميازار از من بيدل ، كه سر در پايت افگندم

مرا خوش دار ، چون خود را بفتراك تو بربستم * بيا ، كز آرزوى تو دمى صد بار جان كندم

ز لفظ دلرباى تو به يك گفتار خشنودم * ز وصل جان‌فزاى تو به يك ديدار خرسندم

وصالت ، اى ز جان خوش‌تر ، بيابم عاقبت روزى * ولى ار زنده بگذارد فراقت روزكى چندم

3120

وطن‌گاه دل خود را بجز روى تو نگزينم * تماشاگاه چشم جان بجز روى تو نپسندم

ز هستى عراقى هست بر پاى دلم بندى * جمال خوب خود بنما ، گشادى ده ازين بندم

1 - 5 - 13 - 15

درآ شاد از درم ، چندان كه خوش در روى تو خندم * مدارم بيش ازين گريان ، بيا ، كت آرزومندم « 1 »

بيا ، بنشين خوش و خندان به پيشم ، تا من حيران * به تو برمىفشانم جان و در روى تو مىخندم

چو با خود خوش نمىباشم ، بيا تا با تو خوش باشم * چو مهر از خويش ببريدم ، بيا تا با تو پيوندم « 2 »

3125

نيايى نزد مهجورى ، نپرسى حال رنجورى * برس ، زان پيش كز عالم به كلى رخت بربندم « 2 »

بيا ، كز عشق روى تو بسى خون جگر خوردم * بيا ، كز آرزوى تو دمى صد بار جان كندم « 3 »

( 1 ) تكرار مصرع غزل پيش ( 2 ) تكرار بيت غزل پيش ( 3 ) تكرار دو بيت غزل پيش اما مصرعهاى آخر پيش و پس شده و پيداست اين نسخه درست‌ترست .