كليات ( فارسى ) — الصفحة ٢٣١

غزليات

با توبه و تقوى تو ره خلد برين گير * من با مى و معشوقه ره نار گرفتم

3100

در نار چو رنگ رخ دلدار بديدم * آتش همه باغ و گل و گلزار گرفتم

المنة للّه كه ميان گل و گلزار * دلدار در آغوش دگر بار گرفتم

بگرفت بدندان فلك انگشت تعجب * چون من به دو انگشت لب يار گرفتم

دور از لب و دندان عراقى لب دلدار * هم باز بدست خوش دلدار گرفتم

1 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16

من چه دانم كه چرا از تو جدا افتادم ؟ * نيك نزديك بدم ، دور چرا افتادم ؟

3105

چه گنه كرد دلم كز تو چنين دور افتاد ؟ * من چه كردم كه ز وصل تو جدا افتادم ؟

جرمم اين دان كه ز جان دوست‌ترت مىدارم * از پى دوستى تو به بلا افتادم

حاصلم از غم عشق تو نه بجز خون جگر * من بيچاره بعشق تو كجا افتادم ؟

پايمردى كن و از روى كرم دستم گير * كه بشد كار من از دست و ز پا افتادم

تا چه كردم ؟ چه گنه بود ؟ چه افتاد ؟ چه شد ؟ * چه خطا رفت كه در رنج و عنا افتادم ؟

3110

چند نالم ز عراقى ؟ چه كند بيچاره ؟ * كه درين واقعهء بد ز قضا افتادم

6 - 12

اگر فرصت دهد ، جانا ، فراقت روزكى چندم * زمانى با تو بنشينم ، دمى در روى تو خندم

درآ شاد از درم خندان كه در پايت فشانم جان * مدارم بيش ازين گريان ، بيا ، كت آرزومندم

چو با خود خوش نمىباشم ، بيا ، تا با تو خوش باشم * چو مهر از خويش ببريدم ، بيا ، تا با تو پيوندم

نيايى نزد مهجوران ، نپرسى حال رنجوران * بيا ، زان پيش كز عالم به كلى رخت بربندم

3115