كليات ( فارسى ) — الصفحة ٢١٨

غزليات

مگر كه راز جهان خواست آشكارا كرد * به دو سپرد امانت ، كه ديد تاوانش

1 - 2 - 5 - 10 - 12 - 13 2850

كردم گذرى به ميكده دوش * سبحه به كف و سجاده بر دوش

پيرى بدر آمد از خرابات * كين جا نخرند زرق ، مفروش

گفت از سر وقت خويش با من : * كين جا نخرند زرق ، مفروش « 1 »

تسبيح بده ، پياله بستان * خرقه بنه و پلاس درپوش

در صومعه بيهده چه باشى ؟ * در ميكده رو ، شراب مىنوش

2855

گر ياد كنى جمال ساقى * جان و دل و دين كنى فراموش

ور بينى عكس روش در جام * بىباده شوى خراب و مدهوش

خواهى كه بيابى اين چنين كام * در ترك مراد خويشتن كوش

چون ترك مراد خويش گيرى * گيرى همه آرزو در آغوش

گر ساقى عشق از خم درد * دردى دهدت ، مخواه سر جوش

2860

تو كار به دو گذار و خوش باش * گر زهر ترا دهد بكن نوش

چون راست نمىشود ، عراقى ، * اين كار بگفت و گوى ، خاموش !

1 - 5 - 12 - 13 - 15

باز غم بگرفت دامانم ، دريغ * سر برآورد از گريبانم دريغ « 2 »

غصه دم‌دم مىكشم از جام غم * نيست جز غصه گوارانم ، دريغ

ابر محنت خيمه زد بر بام دل * صاعقه افتاد در جانم ، دريغ

2865

مبتلا گشتم به درد يار نو * كس نداند كرد درمانم ، دريغ

در چنين جان‌كندنى كافتاده‌ام * چاره جز مردن نمىدانم ، دريغ

الغياث ! اى دوستان ، رحمى كنيد * كز فراق يار قربانم ، دريغ

( 1 ) پيداست كه اين بيت نسخه بدل بيت پيش از آنست ( 2 ) در 15 تنها دو بيت اول هست و بقيه از نسخه افتاده است