كليات ( فارسى ) — الصفحة ٢١٣

غزليات

يك جرعه ز جام عشق درده * تا بو كه رهانيم ز خود باز

ور سوختن منست رايت * من ساخته‌ام ، بسوز و بگداز

گر يار نساخت ، اى عراقى ، * خيز از سر سوز نوحه آغاز

در درد گريز ، كوست همدم * 2760 با سوز بساز ، كوست همساز

1 - 5 - 12 - 13

چون تو كردى حديث عشق آغاز * پس چرا قصه شد دگرگون باز ؟

من ز عشق تو پرده بدريده * تو نشسته درون پرده به ناز

تو ز من فارغ و من از غم تو * كرده هر لحظه نوحه‌اى آغاز

من چو حلقه بمانده بر در تو * كرده‌اى در به روى بنده فراز

آمدم با دلى و صد زارى * بر در لطف تو ، ز راه نياز

2765

من از آن توام ، قبولم كن ، * از ره لطف يك‌دمم بنواز

آمدم بر درت به اميدى * نااميدم ز در مگردان باز

1 - 2 - 5 - 12 - 13 - 15

از غم عشقت جگر خونست باز * خود بپرس از دل كه او چونست باز ؟

هر زمان از غمزهء خونريز تو * بر دل من صد شبيخونست باز

تا سر زلف ترا دل جاى كرد * از سراى عقل بيرونست باز

2770

حال دل بودى پريشان پيش ازين * نى چنين درهم كه اكنونست باز

از فراق تو براى درد دل * صد بلا و غصه معجونست باز

تا جگر خون كردى ، اى جان ، ز انتظار * روزى دل ، بىجگر ، خونست باز

از براى دل ببار ، اى ديده خون * زانكه حال او دگرگونست باز

گرچه مىكاهد غم تو جان و دل * ليك مهرت هر دم افزونست باز

2775